Uzasadnienie
Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej Główny Inspektor) postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r., działając na podstawie art. 59 § 1 i 2 w zw. z art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej k.p.a.), art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) odmówił M. S. przywrócenia terminu od wniesienia odwołania od decyzji [...] Inspektora Transportu Drogowego (dalej Wojewódzki Inspektor) z dnia [...] stycznia 2017 r.
Do wydania niniejszego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Decyzją z [...] stycznia 2017 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor nałożył na M. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą M. S. [...] (dalej strona, skarżący) karę pieniężną w wysokości 15000 zł. Decyzja została doręczona stronie w trybie art. 44 k.p.a. w dniu 2 lutego 2017 r. wraz z pouczeniem o terminie do wniesienia odwołania.
Skarżący pismem z 5 lipca 2017 r. wniósł odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Podniósł, że w dniach kiedy dokonano awizowania przesyłki tzn. 19 i 27 stycznia 2017 r. przebywał wraz z żoną w domu, jednak nie otrzymał ani przesyłki ani awiza. Jego zdaniem, przy doręczaniu przesyłki doszło do nieprawidłowości, gdyż w wyniku niedbalstwa listonosza przesyłka został zwrócona do Wojewódzkiego Inspektora i pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Na potwierdzenie powyższego skarżący przedłożył reklamację złożoną do Naczelnika Urzędu Pocztowego w [...].
Ponadto podniósł, że nie miał świadomości o toczącym się postępowaniu albowiem zawiadomienie o wszczęciu postępowania także zostało doręczone w sposób zastępczy. O wydanej decyzji przez Wojewódzkiego Inspektora dowiedział się dopiero 28 czerwca 2017 r., kiedy otrzymał upomnienie do uregulowania nałożonej kary pieniężnej.
Uzasadniając wspomniane na wstępie postanowienie Główny Inspektor wskazał, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki z art. 58 k.p.a., albowiem strona nie uprawdopodobniła braku winy – nie wykazała, że w dniach 19 stycznia 2017 r. i 27 stycznia 2017 r. nie pozostawiono żadnego awiza. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że zgodnie z adnotacjami na zwrotnym potwierdzeniu odbioru i kopercie, pracownik placówki Poczty Polskiej dwukrotnie podejmował próbę doręczenia stronie przesyłki zawierającej przedmiotową decyzję, co potwierdza także pismo Urzędu Pocztowego w [...] z dnia 3 sierpnia 2017 r. organ uznał, że na podstawie art. 44 k.p.a. nastąpiło skuteczne doręczenie decyzji stronie. W ocenie Głównego Inspektora w niniejszej sprawie nie może być mowy o przyczynach od strony niezależnych i braku jej winy.
W skardze na powyższe postanowienie skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:
- - naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 78 § 1 i 2 oraz art. 80 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, co doprowadziło Wojewódzkiego Inspektora do poczynienia w zaskarżonej decyzji całkowicie dowolnych i nieuprawnionych ustaleń faktycznych, dodatkowo zinterpretowanie stanu faktycznego sprawy na niekorzyść strony skarżącej, co stanowiło oczywiste naruszenia zasady pierwszeństwa słusznego interesu strony;
- - naruszenie art. 58 oraz art. 59 k.p.a. poprzez nie danie wiary wyjaśnieniom złożonym przez stronę;
- - naruszeniem art. 44 k.p.a. poprzez przyjęcie przez organ, iż wystarczające jest tylko samo dwukrotne awizowanie przesyłki, aby uznać ją za skutecznie doręczoną;
- - naruszenie art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez brak podstawy faktycznej i prawnej decyzji, co uniemożliwia właściwe zapoznanie się z motywami działania organu pierwszej instancji, zrozumienie tych motywów a w rezultacie ustosunkowanie się do nich w rzeczowy i wyczerpujący sposób.
Wobec tak sformułowanych zarzutów wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie wymaga podkreślenia, to że Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwaną dalej p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, co należy zauważyć, zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Głównego Inspektora z 10 sierpnia 2017 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania a nie decyzja Wojewódzkiego Inspektora z [...] stycznia 2017 r. nakładająca karę pieniężną w wysokości 15000 zł. Wobec powyższego wszelkie zarzuty dotyczące decyzji organu pierwszej instancji są zarzutami, które nie mogą zostać wzięte przez Sąd pod uwagę, gdyż pomiędzy decyzją pierwszej instancji a postanowieniem organu odwoławczego nie występuje tożsamość przedmiotowa, tożsamość podstawy prawnej i faktycznej a Główny Inspektor nie dokonywał merytorycznej kontroli decyzji Wojewódzkiego Inspektora.
Przechodząc zaś do istoty sprawy, wskazać należy, że strony postępowania – zarówno skarżący, jak i organ, nie kwestionowały tego, że skarżący wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania zachował termin, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a. oraz dopełnił czynności dla której określony był termin – prośbę o przywrócenie terminu wniósł w ciągu siedmiu dni od dnia ustania uchybienia terminu tzn. 5 lipca 2017 r., przyczyna uchybienia terminu ustała 28 czerwca 2017 r. Ponadto wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu dokonał czynności, dla której określony był termin tzn. wniósł odwołanie.
Kwestią sporną, jest to, czy skarżący uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu. W ocenie organu, skarżący nie przedstawił dowodów na dwukrotny brak pozostawienia awiza w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej. Natomiast zdaniem skarżącego doszło do nieprawidłowości podczas doręczania przesyłki albowiem strona nie otrzymała ani przesyłki ani nie pozostawiono żadnego awizo.
W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że na przesyłce zawierającej decyzję organu pierwszej instancji znajdują się następujące informacje: awizo I: nieczytelna data 18 poprawiny na 19 stycznia 2017 r. wraz z podpisem, II awizo 27 stycznia 2017 r. brak podpisu, zwrot 2 luty 2017 r. słowo zwrot zostało przekreślone. Ponadto na przesyłce tej znajduje się dodatkowa data dzienna 3 luty 2017 r. wraz z podpisem oraz informacją o zwrocie awizowanej przesyłki, która nie została podjęta w terminie. Natomiast z informacji widniejącej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru ww. przesyłki wynika, że przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w UP [...] w dniu 18 stycznia 2017 r., zwrot do nadawcy nastąpił 3 lutego 2017 r.
Skarżący do wniosku o przywrócenie terminu dołączył reklamację dotyczącą listu poleconego. Odpowiedź na powyższą reklamację w formie zawiadomienia o rozpatrzeniu skargi, została dołączona do skargi na postanowienie. Wskazano, że przesyłkę 3 kwietnia 2017 r. jako awizowaną złożono w Urzędzie Pocztowym [...], powtórne zawiadomienie sporządzono w dniu 27 stycznia 2017 r. natomiast 3 lutego 2017 r. z powodu niepodjęcia w terminie dokonano jej zwrotu do urzędu nadania. Pismo to zostało podpisane przez Koordynatora ds. Skarg i Wniosków.
Ponadto, w aktach administracyjnych znajduje się informacja Urzędu Pocztowego [...], z której wynika, że przesyłka była awizowana 19 stycznia 2017 r. awizo umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata, natomiast drugie awizo było w dniu 27 stycznia 2017 r.
W ocenie Sądu, wątpliwości dotyczące prawidłowego doręczenia przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję, w postaci różnych dat:
- - pierwszego awizowania tzn. data 18 stycznia poprawiona na 19 stycznia 2017 r. - na kopercie, data 18 stycznia 2017 r. jako data, od której pozostawiono przesyłkę w Urzędzie – na zwrotnym potwierdzeniu, nadpisana data 19 stycznia 2017 r. jako data, od której pozostawiono przesyłkę w Urzędzie – na kserokopii zwrotnego potwierdzenia odbioru, załączonego do pisma z 3 sierpnia 2017 r.; data 3 kwietnia 2017 r. wskazana w zawiadomieniu o rozpatrzeniu skargi;
- - brak podpisu przy informacji o drugim awizowaniu;
- - zwrotu przesyłki tzn. 2 luty 2017 r. (data wpisana odręcznie) na kopercie z przekreślonym słowem zwrot, pieczątka z datą 3 lutego 2017 r. podpisem oraz informacja "zwrot awizowana nie podjęto w terminie",
- - dają podstawy do przyjęcia, że podczas doręczenia przesyłki doszło do nieprawidłowości, których na obecnym etapie postępowania nie można usunąć i jednoznacznie stwierdzić, by w oddawczej skrzynce adresata zostało umieszczone pierwsze awizo z prawidłową datą, drugie awizo z prawidłową datą oraz to, że właściwego dnia przesyła została zwrócona do nadawcy.
W myśl art. 44 § 1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:
- 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;
- 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ.
Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adr esata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2 p.p.s.a.).
W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
W ocenie Sądu uchybienie terminu w niniejszej sprawie nastąpiło bez winy skarżącego, wątpliwości dotyczące prawidłowego doręczenia zaskarżonej decyzji są jednoznaczne i nie zostały usunięte poprzez dopisanie na kserokopii zwrotnego potwierdzenia odbioru (stanowiącej załącznik do pisma z 3 sierpnia 2017 r.) innych dat niż tam widniejące przez kontrolera Urzędu Pocztowego [...]. Niezależnie od tego, czy daty te pozostały dopisane w później przez kontrolera czy też gdyby były dopisane później przez doręczającego przesyłkę listonosza, to i tak nie usunie to wątpliwości co do informacji (możliwych datach odbioru przesyłki) jakie zostały umieszczone na awizach, które pozostawiono w skrzynce odbiorczej skarżącego. Tym bardziej, że skarżący twierdzi, że w tych dniach przebywał z żoną w domu, a pomimo tego nie otrzymał przesyłki, jak również awizo nie zostało pozostawione przez listonosza.
Wobec powyższego zdaniem Sądu organ naruszył art. 58 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a., albowiem skarżący uprawdopodobnił, że uchylenie nastąpiło bez jego winy.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit c oraz art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.