Uzasadnienie
Skarżący P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sporządzony na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego.
Z zawartych we wniosku informacji wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Skarżący Ponadto prowadzi działalność gospodarczą, z której w 2015 r., przy przychodach w kwocie 228.830,40 zł uzyskał dochód w wysokości 18.530,19 zł (załączono PIT-36L za rok 2015 potwierdzający powyższe). natomiast w roku 2016 przy przychodach w wysokości 581.474,46 uzyskał dochód w kwocie 141.142,97 zł (załączono PIT-36L za rok 2016 oraz podatkową księgę przychodów i rozchodów za rok 2016 potwierdzające powyższe).
Ponadto skarżący załączył wyciąg z rachunku bankowego za okres od 1 stycznia do 28 lutego 2017 r., z którego wynikało, iż w ww. okresie obroty środków pieniężnych na ww. koncie wyniosły ok. 246.000 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny..
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
W niniejszej sprawie źródłem utrzymania skarżącego jest dochód z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w wysokości około 11.750 zł miesięcznie. W ocenie rozpoznającego wniosek powyższy dochód skarżącego jest wystarczający do pokrycia przez skarżącego kosztów postępowania,
W konsekwencji nie można uznać, iż przy osiąganych przez skarżącego dochodach nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
W związku z powyższym w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.