Uzasadnienie
Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej, po rozpatrzeniu odwołania S. R. od uchwały Okręgowej Rady Adwokackiej odmawiającej mu wpisu na listę adwokatów, uchwałą z dnia [...] listopada 2006 r. utrzymało w mocy zaskarżone orzeczenie. Uchwała ta zawierała pouczenie, wskazujące dwa sposoby zaskarżenia: odwołanie do Ministra Sprawiedliwości, wniesione w terminie 14 dni, jak również skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniesioną w terminie 30 dni.
S. R. (dalej jako skarżący) dnia 21 grudnia 2006 r. złożył odwołanie do Ministra Sprawiedliwości. Po rozpatrzeniu odwołania, postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r., Minister stwierdził niedopuszczalność odwołania. Wyrokiem z dnia 14 września 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 784/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. R. na ww. postanowienie Ministra.
Dnia 19 września 2007 r. skarżący złożył za pośrednictwem Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę ww. organu z dnia [...] listopada 2006 r., którą odmówiono mu wpisu na listę adwokatów. W obszernym uzasadnieniu argumentował, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Podniósł, że organ wpisowy – wbrew nałożonym na niego obowiązkom – udzielił mu błędnego pouczenia o sposobie zaskarżenia uchwały. Ponadto ustawa – Prawo o adwokaturze zawierała kolidujące ze sobą przepisy w materii zaskarżenia uchwał w przedmiocie wpisu na listę adwokatów, które dawały możliwość dwutorowego postępowania.
Z faktu, że wniosek złożył w pięć dni po ogłoszeniu wyroku oddalającego skargę na postanowienie Ministra z dnia [...] lutego 2007 r., w przedmiocie niedopuszczalności odwołania, skarżący wywodził natomiast, że dochował siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), cytowanej dalej jako p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 ww. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 i 2 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (vide. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757) (Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2005 r. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis str. 333).
W doktrynie i orzecznictwie ugruntował się pogląd, że kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (por. wyr. NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059).
Jednocześnie dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę nie jest okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu (wyr. NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., II SA/Wr 1329/01, niepubl., cyt. za: B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II, komentarz do art. 86 i 87).
Z treści pisma skarżącego wynika, że uchwała Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] listopada 2006 r. zawierała pouczenie co do możliwości, trybu i terminu wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
Warszawie. Skarżący nie skorzystał z tego uprawnienia, wniósł natomiast odwołanie do Ministra Sprawiedliwości. Skarżący nie skorzystał z uprawnienia do wniesienia skargi do WSA, a jednocześnie skorzystał z innego, również wskazanego w pouczeniu sposobu zaskarżenia uchwały Prezydium NRA. Z akt sprawy nie wynika, by zwrócił się do organu o wyjaśnienia w kwestii właściwego środka zaskarżenia uchwały. To prowadzi do wniosku, że skarżący nie dochował należytej staranności przy zaskarżeniu ww. uchwały Prezydium.
Wobec powyższego należy uznać, że skarżący nie wykazał, by uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Z tego względu wniosek o przywrócenie terminu nie może zostać uwzględniony.
Reasumując,, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.