Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] października 2007 r. T. wystąpiło do Marszałka Województwa [...] z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzjami dokonującymi zmiany koncesji na wydobywanie surowca skaleniowego ze złoża [...] – Nr [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. i Nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. Jednocześnie towarzystwo powołując się na art. 31 k.p.a. i art. 33 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska zgłosiło swój udział w postępowaniu dotyczącym zmiany ww. koncesji.
Marszałek Województwa [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r., powołując się na art. 104 k.p.a. w związku z art. 149 § 3 k.p.a., odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją tegoż organu nr [...] z dnia [...] marca 2007 r.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż w związku z pismem koncesjobiorcy tj. P. sp. z o.o. w K. z dnia [...] listopada 2007 r. pismem z dnia [...] grudnia 2007 r. zwrócił się do towarzystwa o dostarczenie dokumentów świadczących o tym, że Pani Prezes K. B. podpisana pod wnioskiem z dnia [...] października 2007 r. w momencie składania podpisu posiadała legitymację do występowania przed urzędami w imieniu tegoż towarzystwa.
Z nadesłanego statutu stowarzyszenia wynika, że kadencja jego organów wynosi 2 lata i że zakończyła się z dniem [...] października 2006 r., albowiem wybór statutowych władz nastąpił w czasie Walnego Zebrania członków towarzystwa w dniu [...] października 2004 r. Dopiero w dniu [...] grudnia 2007 r. dokonano wyboru statutowych władz T. w dotychczasowym składzie. Tak więc, zdaniem organu, Pani K. B. w dniu [...] października 2007 r., składając podpis pod podaniem nie była Prezesem [...] a więc nie miała legitymacji do występowania w jego imieniu przed władzami i urzędami. Z tego też względu wniosek [...] podpisany przez osobę nieuprawnioną jest niedopuszczalny z mocy samego prawa i skutkuje odmową wznowienia postępowania administracyjnego.
Od decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r. T. odwołało się do Ministra Środowiska, domagając się jej uchylenia jako wydanej bez przeprowadzenia pełnego postępowania nakazanego prawem (art. 149 § 2 k.p.a.) w przedmiocie wznowienia postępowania, wznowienie postępowania stosownie do art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 150 § 2 k.p.a. i przekazanie sprawy marszałkowi innego województwa w celu przeprowadzenia postępowania zgodnie z prawem i wydanie decyzji na podstawie art. 151 k.p.a.
Zaskarżonej decyzji zarzucono:
- 1) błędną interpretację Prawa o stowarzyszeniach w zakresie uprawnień zarządu do reprezentacji wobec instytucji zewnętrznych
- 2) brak rozpoznania zgłoszonych w podaniu o wznowienie przyczyn uzasadniających wznowienie postępowania
- 3) niezłożenie wniosku do Ministra Środowiska o stwierdzenie z urzędu nieważności decyzji Nr [...] jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa.
W uzasadnieniu odwołania podniesione zostało, iż organ bezpodstawnie pominął fakt przeprowadzenia przez Sąd Rejonowy dla W. postępowania w sprawie sygn. akt [...] w rezultacie którego Sąd uznał prawomocność zarządu towarzystwa, gdyż postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. odmówił wykreślenia zarządu z Krajowego Rejestru Sądowego.
Zdaniem towarzystwa Prawo o stowarzyszeniach w żadnym punkcie nie pozbawia dotychczasowego zarządu do występowania na zewnątrz po upływie kadencji zaś skład zarządu jest określony w Krajowym Rejestrze Sądowym, do czasu zmiany tego wpisu osoby ujawnione jako zarząd reprezentują stowarzyszenie na zewnątrz. Upływ kadencji ma znaczenie dla stosunków wewnętrznych stowarzyszenia i może być przedmiotem postępowania organu sprawującego nadzór nad stowarzyszeniem. Do czasu wyboru nowego zarządu, zarząd ujawniony w KRS jest organem osoby prawnej o pełnych kompetencjach. Z tego też względu decyzje Marszałka [...], kwestionująca legitymację zarządu do występowania w imieniu towarzystwa jest niezasadna.
Po rozpoznaniu odwołania Minister Środowiska decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r., Nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Organ II instancji uznał, że argumentom strony odwołującej się nie można odmówić racji, gdyż z uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] stycznia 2008 r. ([...]) wynika, że skład zarządu T. nie uległ zmianie w okresie od dnia [...] kwietnia 2005 r. do dnia [...] stycznia 2008 r., a więc Pani K. B. wchodząc w skład jego zarządu była uprawniona do podpisania podania o wznowienie postępowania. Jednocześnie Minister Środowiska polecił organowi I instancji przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w zakresie legitymacji wnioskodawcy, spełniania przesłanek wznowienia i terminu złożenia wniosku.
Na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] sierpnia 2008 r. P. Sp. z o.o. w K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej naruszenie 1) art. 138 § 2 k.p.a., art. 149 § 3 k.p.a., art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. Jednocześnie spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącej kosztów postępowania w sprawie.
Skarżąca podniosła, że organ pominął okoliczności, że mimo niewykreślenia z KRS członków zarządu [...] ich kadencja wygasła z dniem [...] października 2006 r., a więc po tej dacie osoby te do dnia ponownego wyboru dokonanego w dniu [...] grudnia 2007 r. nie posiadały legitymacji do reprezentowania towarzystwa. Domniemanie, wynikające z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym jest domniemaniem wzruszalnym, a więc może być przeprowadzone postępowanie obalające to domniemanie, co w niniejszej skardze zostało dokonane. Zdaniem spółki, w przywołanym postanowieniu Sąd Rejonowy stwierdził jedynie brak podstaw do wykreślenia wpisu wobec dokonanego na kadencję 2007-2009 wyboru składu osobowego zarządu i komisji rewizyjnej oraz faktu, iż wybór ww. osób pokrywa się z aktualnym wpisem w dziale 2 rubryka 1 i 2. Stąd też wobec tożsamości osób, których dane miałyby zostać wykreślone z rejestru z osobami, które powinny zostać w rejestrze ujawnione w związku z dokonanym wyborem na kadencję 2007-2009 Sąd odmówił wykreślenia wpisu w rejestrze.
Nie oznacza to jednak przyznania przez Sąd legitymacji do działania w imieniu T. w okresie po dniu [...] października 2006 r. do dnia [...] grudnia 2007 r. osobom, których kadencja wygasła z dniem [...] października 2006 r. Na poparcie swojego stanowiska skarżąca przywołała wyrok z dnia [...] lipca 2006 r. Sądu Apelacyjnego w [...], wydany w sprawie [...], zgodnie z którym o osobach uprawnionych do reprezentacji stowarzyszenia nie decyduje treść wpisów do Krajowego Rejestru Sądowego, bowiem o tym, które osoby są uprawnione do reprezentacji stowarzyszenia przesądzają zgodnie z przepisami art. 9 i 10 ustawy Prawo o stowarzyszeniach przede wszystkim postanowienia tego statutu.
W tej sytuacji, zdaniem spółki, organ I instancji zasadnie na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. odmówił wznowienia postępowania z uwagi na to, że żądanie pochodziło od strony nie mającej zdolności do czynności prawnych, działającej bez przedstawiciela ustawowego. Niezależnie od powyższego nawet w przypadku prawidłowej reprezentacji T. nie posiada legitymacji do złożenia podania o wznowienie postępowania, albowiem nie brało udziału ani w postępowaniu o udzielenie koncesji, ani też w postępowaniach dotyczących jej zmiany, nie złożyło przy tym wniosku o dopuszczenie do udziału w tych postępowaniach przed ich ostatecznym zakończeniem. Poza tym towarzystwo w złożonym wniosku nie wskazało podstawy wznowienia postępowania, czego wymagają przepisy k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie. Podniósł, iż interpretacja art. 17 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wskazuje na to, że dopóki nie zostanie przeprowadzony dowód nieprawdziwości wpisu do KRS, wpis ten uważa się za prawdziwy. Bezsporne jest, że Sąd Rejonowy dla W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. odmówił wykreślenia z Krajowego Rejestru Sądowego wpisu określającego skład zarządu T., wybranego przez Walne Zgromadzenie w dniu [...] października 2004 r. Tym samym Sąd przesądził, że w dniu złożenia wniosku o wznowienie postępowania dotychczasowy skład zarządu był uprawniony do reprezentacji stowarzyszenia. W sprawie zaś brak jest jakichkolwiek okoliczności wykazujących nieprawdziwość tego wpisu.
Zdaniem organu skoro postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. dotyczyło wyłącznie reprezentacji towarzystwa to argumenty skargi dotyczące braku wskazania przez towarzystwo podstawy prawnej wznowienia jak również braku legitymacji towarzystwa do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania należy uznać za przedwczesne i nieuzasadnione.
Ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę, skarżąca spółka w piśmie z dnia [...] stycznia 2009 r. podała, iż wbrew twierdzeniom organu nie ulega wątpliwości, że przedłożone do akt sprawy dokumenty obalają domniemanie prawdziwości wpisu do KRS jako osób uprawnionych do reprezentacji T. w okresie od [...] października 2006 r. do [...] grudnia 2007 r. K. B.– Prezesa, A. W. - Wiceprezesa, M. G. – skarbnika, R. S. – Sekretarza, K. U. – członka Zarządu. W pozostałym zakresie spółka powtórzyła argumenty podane w uzasadnieniu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod kątem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.).
Mając na względzie powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Powyższą decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. Minister Środowiska powołując się na art. 138 § 2 k.p.a. uchylił w całości decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją tegoż organu z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zmiany koncesji na wydobywanie surowca skaleniowego ze złoża [...] i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Organ II instancji uznał, że Marszałek Województwa [...] naruszył art. 149 § 3 k.p.a. odmawiając wznowienia postępowania z uwagi na to, iż wniosek o wznowienie został podpisany przez osobę nieupoważnioną do reprezentacji T., przez co jest niedopuszczalny z mocy samego prawa. Według oceny organu odwoławczego [...] domagając się wznowienia postępowania działało przez upoważnionego przedstawiciela a ponieważ sprawa nie została wyjaśniona w znacznej części tj. co do legitymacji wnioskodawcy, terminu i podstaw wznowienia należało zaskarżoną decyzję uchylić i sprawę przekazać organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Sąd podzielił o tyle stanowisko organu, iż w dacie wydania decyzji Nr [...] przez Marszałka Województwa [...] tj. w dniu [...] kwietnia 2008 r. w świetle postanowienia Sądu Rejonowego dla W. [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. [...] działało poprzez powołane w statucie organy, a to w wyniku wyboru władz towarzystwa na nową 2-letnią kadencję w czasie Walnego Zebrania członków w dniu [...] grudnia 2007 r. Skład osobowy zarządu i komisji rewizyjnej na kadencję 2007-2009 nie uległ zmianie i zgodnie z § 16 statutu ust. 3 oświadczenie woli w imieniu [...] mogło być składane przez Prezesa Zarządu tj. przez K. B. W tych warunkach organ I instancji naruszył art. 149 § 3 k.p.a. uznając wniosek o wznowienie postępowania za niedopuszczalny z mocy samego prawa i w związku z tym orzekając o odmowie wznowienia postępowania z przyczyn podmiotowych.
W tym stanie rzeczy skoro organ I instancji nie zbadał sprawy co do legitymacji wnioskodawcy, terminu i podstaw wznowienia uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w świetle art. 138 § 2 k.p.a. było uzasadnione.
Z tych względów Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.