Uzasadnienie
Skarżący – M. R. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej Sąd) skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej Prezesa NFZ), którą ustalono, że podlegał on obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu zatrudnienia na podstawie umów o świadczenie usług. Wraz ze skargą uiszczony został wpis w kwocie 200 złotych (k. 25 akt).
Decyzja będąca przedmiotem zaskarżenia jest ostateczna, wobec czego skarżącemu przysługiwało prawo złożenia od niej w terminie 30 dni, za pośrednictwem organu, skargi do sądu administracyjnego. O takim trybie zaskarżenia skarżący został prawidłowo pouczony przez Prezesa NFZ. Jak wynika z akt skarżący otrzymał zaskarżoną decyzję 6 czerwca 2013 r.
W dniu 5 lipca 2013 r. skarżący nadał bezpośrednio na adres Sądu rzeczną na wstępie skargę (k. 16 akt), która została wpisana do dziennika korespondencji ogólnej pod VIKO 250/13 (k. 21 akt) i dnia 15 lipca 2013 r. Sąd przekazał ją - w myśl art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), cytowana dalej jako p.p.s.a., według właściwości do Prezesa NFZ. O tym fakcie skarżący został poinformowany (z.p.o. k. 23 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję skarżący otrzymał 6 czerwca 2013 r., wobec czego ostatnim dniem terminu dla skutecznego wniesienia od niej skargi był 8 lipca 2013 r. (6 lipca 2013 r. była to sobota).
Sąd badając tryb i terminowość wniesienia skargi ustalił, że skarżący złożył ją bezpośrednio do Sądu, tym samym czyniąc to z uchybieniem trybu. Powyższe spowodowało, że Sąd zmuszony był przekazać skargę według właściwości do organu, co nastąpiło 15 lipca 2013 r. Zatem ów dzień – 15 lipca 2013 r., należało przyjąć za dzień prawidłowego wniesienia skargi.
Mając powyższe ustalenia na uwadze Sąd stwierdził, że przesłanie skargi do organu dnia 15 lipca 2013 r., podczas gdy ostatnim dniem terminu do jej skutecznego wniesienia był 8 lipca 2013 r., skutkuje jej odrzuceniem. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga złożona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w pkt 1 sentencji.
Sąd zauważa również, że wraz ze skargą został uiszczony od niej należny wpis. Wobec tego na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. zobowiązany był zwrócić ów wpis z urzędu, co uczynił w pkt 2 postanowienia.