Uzasadnienie
W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Jak wynika z akt sprawy, ww. decyzja została wydana w I instancji i zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji, skarżącemu przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej cyt. jako p.p.s.a., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] jest decyzją wydaną w pierwszej instancji. Czyniąc natomiast zadość zasadzie dwuinstancyjności postępowania, która wynika wprost z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 935; dalej: "kpa"), od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy zgodnie z treścią art. 127 § 3 kpa wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym jak wynika z ww. decyzji skarżący został prawidłowo pouczony. Z powyższego wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść od decyzji wydanej przez organ II instancji po rozpatrzeniu środka odwoławczego od decyzji wydanej przez organ I instancji.
Stwierdzić zatem należy, że wniesienie w przedmiotowej sprawie skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] nastąpiło bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia, a więc z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co stanowi o jej niedopuszczalności.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak sentencji.