Uzasadnienie
A. A. (dalej też jako skarżąca) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
We wniosku skarżąca wskazała, iż ze względu na małą ilość zleceń praktycznie pozostaje na utrzymaniu matki, otrzymującej emeryturę w kwocie 1310 zł.
Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej wnioskodawcy, Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie informacji, czy w chwili obecnej prowadzi działalność gospodarczą oraz czy jest osobą bezrobotną. Ponadto wezwano skarżącą do nadesłania odpisu zeznania podatkowego, a także wyciągów z posiadanych przez skarżącą rachunków bankowych za okres 3 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W odpowiedzi skarżąca przedłożyła pismo, w którym wyjaśniła, iż nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest też w chwili obecnej zarejestrowana jako osoba bezrobotna, z tym że posiadała taki status do dnia [...] kwietnia 2008 r. Podniosła, iż z uwagi na niskie kwoty uzyskiwane z tytułu zleceń nie posiada rachunku bankowego. Z załączonego przez skarżącą odpisu zeznania podatkowego wynika, iż w 2007 r. uzyskała dochód w kwocie 1124 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W świetle przedstawionych wyżej okoliczności, wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Biorąc bowiem pod uwagę wysokość dochodu osiąganego przez skarżącą i jej matkę w kontekście konieczności poniesienia wydatków związanych z utrzymaniem (w tym chociażby wydatków mieszkaniowych), nie jest możliwe poniesienie przez ubiegającą się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania sądowego. Z uwagi natomiast na brak majątku, jak również jakichkolwiek oszczędności, skarżąca nie posiada możności zdobycia środków finansowych z jakiegokolwiek innego źródła niż bieżące dochody członków rodziny.
W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.