Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2012 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia w wysokości 17 100 złotych skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji z dnia [...] września 2012 r. Przedmiotowego wniosku żaden sposób nie uzasadnił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Wniesienie skargi do sądu ze względu na treść art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "p.p.s.a.") nie wstrzymuje wykonania aktu.
Sąd jednak może, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przy czym jak wynika ze zdania trzeciego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Na wstępie ustalenia zatem wymaga, czy objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2012 r. jest aktem podjętym w granicach danej sprawy. Podkreślić należy, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego stwierdzające uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W piśmiennictwie i judykaturze przyjmuje się, że w kwestii sprawy w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktów lub czynności ustawodawca odsyła do pojęcia sprawy administracyjnej w jej znaczeniu materialnoprawnym, której tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod redakcją Tadeusza Wosia, wydanie 4, str. 433).
Jednocześnie jednak w postanowieniu z dnia 6 marca 2012 r. sygn. akt OZ 138/12 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że szerokie rozumienie sprawy administracyjnej nie umożliwia wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia wydanego w I instancji, w sytuacji, gdy brak było merytorycznej kontroli dokonanej przez organ II instancji, a postępowanie zakończone zostało stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Natomiast w postanowieniu z dnia 16 lutego 2012 r. sygn. akt I FSK 132/12, LEX nr 1115894 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wstrzymaniu podlegają tylko takie decyzje, które podjęte są w postępowaniach prowadzonych w "granicach danej sprawy", a granice te wyznaczone są przez przedmiot sądowej kontroli.
Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu
Drogowego z dnia [...] września 2012 r. objęta wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania nie mieści się w "granicach danej sprawy". Zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] września 2012 r. Decyzja nakładająca karę pieniężną z dnia [...] września 2012 r. wydana została faktycznie w ramach szeroko rozumianej jednej sprawy, to jednak przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest wyłącznie ocena zgodności z prawem postanowienia organu II instancji w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W tej sytuacji orzekanie o legalności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego wykraczałoby poza granice danej sprawy. Tym samym nie jest możliwe wkraczanie w sferę wykonalności tej decyzji, gdyż orzeczenie to nie mieści się w pojęciu tej samej sprawy w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.
Jednocześnie należy nadmienić, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania wskazanej decyzji nie przesądza o losie skargi, którą Sąd podda odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. W postępowaniu, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.