Uzasadnienie
Pismem z 16 czerwca 2014 r., R. Sp. z o.o. z siedzibą w W., wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] maja 2013 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżone postanowienie organu zostało doręczone stronie skarżącej 16 maja 2014 r. Na powyższe wskazuje zwrotne potwierdzenie odbioru ww. rozstrzygnięcia. Postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o terminie i trybie jej zaskarżenia. Skarga z 16 czerwca 2014 r. na powyższe rozstrzygnięcie organu została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 18 czerwca 2014 r. (k. 2 akt sądowych), skargę nadano w ostatnim dniu terminu -16 czerwca 2014 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI, pismem z 24 czerwca 2014 r., skarga została przesłana do organu, zgodnie z dyspozycją art. 54 § 1 p.p.s.a. (k. 26 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W związku z tym, że w obecnym stanie prawnym brak jest regulacji, która przewidywałaby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego oraz określałaby czynności, jakie w takim wypadku powinien podjąć sąd, próbę uzupełnienia tej luki prawnej podejmuje się w drodze wykładni powołanego przepisu dokonywanej w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w piśmiennictwie dotyczącym postępowania sądowoadministracyjnego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, iż w przypadku wniesienia przez stronę skarżącą skargi bezpośrednio do sądu, sąd ten powinien ją przesłać właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania jej biegu. O zachowaniu ustawowego, trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (tak m.in. orzeczenie NSA z 19 listopada 2008 r., I FSK 1668/08, orzeczenie NSA z 16 września 2008 r., II OSK 1489/07, orzeczenie NSA z 10 października 2007 r., II OSK 1433/07, orzeczenie NSA z 30 stycznia 2013 r.; sygn. akt.
II GSK 24/13 - wszystkie powołane orzeczenia publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Podobne stanowisko prezentowane jest także w doktrynie (T. Woś /w:/ T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 284).
Termin do wniesienia skargi należy więc uznać za zachowany nie tylko wtedy, gdy w ustawowym terminie strona nadała skargę w polskim urzędzie pocztowym na adres organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, lecz także wtedy, gdy uczynił to sąd, do którego strona bezpośrednio skierowała skargę.
W niniejszej sprawie, wobec niewłaściwego nadania skargi bezpośrednio do Sądu, o terminie wniesienia skargi zadecydowała data jej nadania przez Sąd. Wskazać przy tym należy, że ostatnim dniem do wniesienia skargi był dzień był 16 czerwiec 2014 r., czyli dzień nadania skargi do Sądu. Przekazanie skargi przez Sąd do organu administracji, nastąpiło już zatem po upływie terminu do wniesienia skargi.
Mając powyższe na uwadze uznać należy, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.