Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Odpis powyższego orzeczenia z uzasadnieniem i pouczeniem o środku odwoławczym doręczono skarżącej 3 marca 2010 r., a w dniu 31 marca 2010 r. (a więc w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej) skarżąca nadała w urzędzie pocztowym wniosek o przyznanie prawa pomocy (złożony na urzędowym formularzu PPF), w którym zażądała ustanowienia radcy prawnego.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wskazała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, a jej jedynym dochodem jest świadczenie emerytalne w kwocie 970,37 zł brutto. Natomiast z dołączonych do niniejszej sprawy akt administracyjnych wynika, iż skarżąca z dniem [...] marca 2002 r. rozpoczęła prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej pod nazwą [...], lecz działalność tę zlikwidowała w dniu [...] marca 2006 r.
W wykonaniu wezwania Sądu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca nadesłała pismo [...], w którym m.in. podała, że nie posiada kont bankowych. Do ww. pisma załączyła:
- - kserokopię rocznego obliczenia podatku przez organ rentowy za rok podatkowy 2009 [...], z którego wynika, iż w zeszłym roku dochód skarżącej zamknął się w kwocie 11.023,58 zł [...] oraz
- - kserokopię decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia [...] marca 2010 r. o waloryzacji emerytury wskazującej wysokość świadczenia emerytalnego skarżącej po waloryzacji od dnia [...] marca 2010 r. – 970,37 zł [...].
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić należy, iż to na osobie ubiegającego się o prawo pomocy ciąży obowiązek wykazania, że spełnione zostały przesłanki do przyznania tego prawa we wnioskowanym zakresie.
Wniosek skarżącej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu (radcy prawnego), zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze okoliczność, iż jedynym źródłem dochodu skarżącej jest emerytura w wysokości 970,37 zł brutto, stwierdzić należy, że skarżąca nie ma możliwości poczynienia oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów zastępstwa procesowego.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.