Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] września 2005 r. H. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę na decyzję tego organu z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oraz przepisów o czasie pracy kierowców. Do skargi strona dołączyła pełnomocnictwo udzielone przez nią H. B. do zastępowania jej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Z treści pełnomocnictwa nie wynika, kim jest H. B. i czy może być pełnomocnikiem w postępowaniu sądowym.
W związku z powyższym Sąd pismem dnia [...] listopada 2005 r. poinformował skarżącą o treści art. 35 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, z 2002r. poz. 1270 ze zm. dalej zwanej p.p.s.a.) i wezwał do wykazania w terminie 7 dni czy H. B. może występować jako jej pełnomocnik w niniejszej sprawie, zastrzegając jednocześnie, iż w przeciwnym przypadku wszelkie pisma procesowe w postępowaniu sądowo – administracyjnym będą kierowane do skarżącej. To pismo Sądu prawidłowo doręczone skarżącej /dwukrotnie awizowane w dniach 23 grudnia 2005 r. i 2 stycznia 2006 r./ zostało zwrócone przez Urząd Pocztowy z adnotacją "nie podjęto w terminie". Zarządzeniem Sędziego z dnia 19 stycznia 2006 r. w/w korespondencja została dołączona do akt ze skutkiem doręczenia.
Mając na uwadze, iż skarżąca nie wykazała, że H. B. może występować jako jej pełnomocnik Sąd pismem z dnia [...] stycznia 2006 r. wezwał samą skarżącą B. P. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 204 złotych, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe zostało prawidłowo doręczone, nie podjęte w terminie przez adresatkę i zwrócone Sądowi przez Urząd Pocztowy, a następnie dołączone do akt ze skutkiem doręczenia z art.73 p.p.s.a..
W tym stanie rzeczy Sąd powziął wątpliwość czy adresatka, która sama wniosła skargę, a jednocześnie ustanowiła pełnomocnika i wskazała go Sądowi, w ogóle wie o kolejnych czynnościach w sprawie, skoro pisma sądowe kierowane były do niej, a nie do ustanowionego przez nią pełnomocnika. Zważywszy zaistniałą sytuację, Sąd pismem z dnia [...] marca 2006 r. zwrócił się do wskazanego przez skarżącą pełnomocnika – H. B., o wykazanie, w terminie 7 dni, jego uprawnienia do reprezentowania skarżącej w postępowaniu sądowym. Sąd poinformował go jednocześnie o treści art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. i zastrzegł, że w przeciwnym przypadku wszelkie pisma procesowe w postępowaniu sądowo – administracyjnym będą kierowane do skarżącej.
H. B. do nadesłanej po terminie 7 dni (pismo z dnia [...] marca 2006 r.) odpowiedzi na pismo Sądu dołączył pełnomocnictwo podpisane przez B. P. upoważniające go do prowadzenia w jej imieniu wszystkich spraw w toku postępowania sądowo – administracyjnego. Nie odpowiedział jednak na pytanie Sądu i nie wykazał, czy zgodnie z treścią powołanego powyżej artykułu może występować przed sądem jako pełnomocnik B. P. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2006 r. Sąd ponowił swoje pytanie. Prawidłowo doręczone pismo nie podjęte w terminie zostało zwrócone przez Urząd Pocztowy i dołączone do akt ze skutkiem doręczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W zaistniałej sytuacji Sąd uznał, iż w sprawie niniejszej skarżąca nie działała przez pełnomocnika, gdyż mimo wezwań Sądu wskazana przez nią osoba nie wykazała, że może być pełnomocnikiem skarżącej w postępowaniu sądowym, zgodnie z treścią art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. Nie wykazała tego także sama skarżąca. Prawidłowe jest więc kierowanie wszelkich wezwań do samej skarżącej.
Ponieważ wezwanie do wpisu zostało skierowane do skarżącej B. P. i nie podjęte w terminie, wywołuje ono skutek doręczenia zgodnie z art.73 p.p.s.a. Ponieważ wpis mimo skutecznego wezwania nie został uiszczony w terminie, skarga jest nieopłacona.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art.. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia i odrzucił skargę.