Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 września 2012 r. M. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Decyzja została doręczona w dniu 14 sierpnia 2012 r. - żonie skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym - zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona stronie skarżącej w dniu 14 sierpnia 2012 r. (odbiór zaskarżonej decyzji pokwitowała żona skarżącego). Zgodnie bowiem z art. 72 § 1 p.p.s.a., jeśli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, jeśli osoba ta nie miała sprzecznych interesów w sprawie i podjęła się oddania pisma adresatowi.
Mając na uwadze fakt, że ostatni dzień ustawowego terminu 30 dni do złożenia skargi przypadał na dzień 13 września 2012 r., a skarga została nadana w dniu 21 września 2012 r. (data nadania pisma na poczcie – k. 8 akt sądowych), Sąd uznał, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.