Uzasadnienie
E. C., reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata M. J., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia praw wynikających z licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia. Pełnomocnik skarżącego dokonał przy tym wpłaty kwoty 200 zł. na poczet wpisu sądowego.
Następnie na podstawie Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 października 2008 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższego wezwania wynika, iż doręczono je dnia 14 listopada 2008 r. W związku z powyższym termin do usunięcia wymienionego powyżej braku formalnego upłynął dnia 21 listopada 2008 r.
Pełnomocnik skarżącego przesłał natomiast żądane pełnomocnictwo w dniu 24 listopada 2008 r., o czym świadczy odcisk pieczęci urzędu pocztowego na kopercie, w której nadesłano pełnomocnictwo.
W myśl art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik jest zobowiązany (zgodnie z art. 37 § 1 ww. ustawy) złożyć przy pierwszej czynności procesowej (tj. w rozpoznawanej sprawie jednocześnie ze skargą) pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
W niniejszej sprawie skarga została podpisana przez pełnomocnika skarżącego, adwokata M. J., który jednakże nie przedłożył stosownego pełnomocnictwa. W konsekwencji Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału został wezwany do usunięcia powyższego braku formalnego skargi. Pełnomocnik skarżącego przedłożył co prawda odpowiednie pełnomocnictwo, jednakże uczynił to już po upływie wyznaczonego w wezwaniu terminu.
Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 §1 p.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego niż odrzucenie skargi środka (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 lutego 2005 r. sygn. akt GSK 1337/04).
Jednocześnie w myśl art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a sąd zwraca w przedmiotowej sytuacji stronie uiszczony wpis.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.