Uzasadnienie
Skarżąca H. G. wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Skargę na ww. decyzję organu II instancji wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w imieniu skarżącej K. G.. Zarządzeniem z dnia 15 lipca 2014r., doręczonym przy piśmie z dnia 23 lipca 2014r., tut. Sąd wezwał K. G. do usunięcia – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi – braków formalnych skargi przez złożenie załączonego do skargi oryginału pełnomocnictwa z dnia 5 stycznia 2010 r. upoważniającego do działania w imieniu skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wykazania spełnienia przesłanek art. 35 ust. 1, ewentualnie art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. O treści wymienionych przepisów pełnomocnik skarżącej został poinformowany w pouczeniu wezwania (pkt 4) z dnia 23 lipca 2014 r., które zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 28 lipca 2014 r.
W wyznaczonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącej nadesłał jedynie poświadczone notarialnie pełnomocnictwo z dnia 5 stycznia 2014 r., z którego treści nie wynika spełnienie przez pełnomocnika przesłanek z art. 35 § 1 ust. 1 i 2 ustawy p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Jak wynika art. 46 w zw. art. 57 § 1 ustawy p.p.s.a., dotyczącego wymogów formalnych pism strony (a zatem również skargi) do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa (§ 3). Cytowana regulacja jest konsekwencją rozwiązania przyjętego w art. 37 § 1 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym pełnomocnik skarżącego obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
W tym miejscu podkreślić trzeba, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym – w odróżnieniu od postępowania administracyjnego – pełnomocnikiem strony może być jedynie adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (art. 35 § 1 ustawy p.p.s.a.). Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (art. 35 ust. 2 p.p.s.a.).
Skoro K. G., dokonując czynności wniesienia do tut. Sądu skargi w imieniu H. G., nie zastosował się do zarządzenia z dnia 15 lipca 2014r. i nie wykazał spełnienia przesłanek z art. 35 ustawy p.p.s.a. – pomimo pouczenia o rygorze odrzucenia skargi – to na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji