Uzasadnienie
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją [...] sierpnia 2008 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] o odmowie wypłaty odsetek i umorzył postępowanie pierwszej instancji.
Skargę na powyższą decyzję wniósł A. C., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika.
Skarga została opłacona wpisem w wysokości 100 zł. W uzasadnieniu skargi, w odniesieniu do uiszczonej kwoty w wysokości 100 zł, strona powołała się na § 1 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.)
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ nie została należycie opłacona.
Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej: P.p.s.a.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Z powyższego przepisu wynika wymóg uiszczenia należnego wpisu w prawidłowej wysokości, w sytuacji gdy skargę wnosi profesjonalny pełnomocnik reprezentujący stronę.
Z kolei art. 219 ustawy P.p.s.a. reguluje w § 2 sposób uiszczania wpisu od pism sądowych w postępowaniu administracyjnymi stanowiąc, iż opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.
Żaden przepis nie przewiduje możliwości wzywania profesjonalnego pełnomocnika do uiszczenia wpisu stałego. Przepis § 5 ust. 1 powołanego powyżej rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. jako przepis aktu wykonawczego, nie może uchylić wyraźnej dyspozycji wynikającej z art. 221 ustawy P.p.s.a. nakazującemu odrzucenie nienależycie opłaconej skargi wniesionej przez adwokata lub radcę prawnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2007 r., I OSK 1331/07, lex nr 310587).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja umarzająca postępowanie w przedmiocie odmowy wypłaty odsetek za okres opóźnienia w zwrocie kwoty pieniężnej pobranej z tytułu nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego.
Pełnomocnik skarżącego dokonując uiszczenia wpisu od skargi wskazał na przepis § 1 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., obliczając jego wysokość od kwoty dochodzonych odsetek.
Należy jednak zwrócić uwagę, że sprawa objęta przedmiotem skargi nie odnosi się do należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczyła bowiem uchylenia decyzji organu I instancji i orzeczenia o umorzeniu postępowania, a nie zasądzeniu określonej należności pieniężnej. Decyzja ta zatem po pierwsze rozstrzyga o kwestii umorzenia postępowania, a po drugie – została wydana w przedmiocie odmowy wypłaty odsetek, a nie nałożenia określonej kwoty pieniężnej np. tytułem kary pieniężnej. Zaskarżona decyzja nie dotyczy zatem należności pieniężnej w rozumieniu powołanego wyżej przepisu § 1 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.
Wpis od skargi w niniejszej sprawie jest stały i powinien zostać uiszczony w wysokości 200 zł, stosowanie do § 2 ust. 6 opisanego rozporządzenia.
We wskazanym wyżej art. 221 ustawy P.p.s.a. ustawodawca nałożył na profesjonalnych pełnomocników – adwokatów i radców prawnych obowiązek należytego uiszczenia wpisu od skargi. Przez należyte opłacenie pisma, o którym mowa w art. 221 ustawy P.p.s.a., należy rozumieć jego opłacenie zarówno w wysokości zgodnej z prawem, jak i we właściwy sposób (por. Bogusław Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego", LexisNexis, Warszawa 2008, s. 418). Uiszczenie wpisu od skargi w niewłaściwej kwocie nie może zatem zostać uznane za zgodne z przepisem art. 221 ustawy P.p.s.a.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 221 w zw. z art. 219 § 2 ustawy P.p.s.a.