Uzasadnienie
Spółka "B." Sp. z o.o. z siedzibą w K., w dniu 28 października 2011 r. złożyła za pośrednictwem Ministra Finansów do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję tego organu z dnia [...] września 2011 r. utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2011 r., wydaną przez ten sam organ, o odmowie zmiany decyzji Ministra Finansów z dnia [...] marca 2009 r., udzielającej ww. Spółce zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach. Powyższa decyzja została wydana między innymi na podstawie art. 135 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie o sygn. akt II SA/Po 549/10 ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności z art. 2 Konstytucji RP art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych (komunikat bieżący Nr 76/10 Biura Orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. sprawy P4/11).
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cytowanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym, gdyż zakwestionowany przepis stanowił materialnoprawną podstawę wydania decyzji w sprawie niniejszej. Jeśli Trybunał Konstytucyjny stwierdzi niezgodność wyżej wymienionego przepisu z Konstytucją RP, stanowić to będzie przesłankę wznowienia, zarówno postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministracyjnego (art. 145 a k.p.a. oraz 272 § 1 p.p.s.a.).
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 sierpnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt II FZ 362/10, celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu.
Powyższy pogląd Sąd rozpoznający sprawę niniejszą podziela.
Podkreślenia także wymaga, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GZ 177/11 uznał zasadność zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego prowadzonego w sprawie, w której przedmiotem badania było zezwolenie na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie miejsca urządzania gry, a strona skarżąca wnosiła o zawieszenie tego postępowania, przywołując w uzasadnieniu swojego stanowiska skierowane przez WSA w Poznaniu pytanie prawne, tożsame jak w rozpoznawanej sprawie.
Niezależnie od powyższego należy także zauważyć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 261/10 zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniem prawnym:
"Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy Nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE. L. 98.204.37 z późn. zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji, zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry".
Pytanie to zostało przedstawione w innym postępowaniu sądowoadministracyjnym, zatem nie wystąpiła przesłanka z art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a.
Zatem, jak zaakcentował Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 kwietnia 2011 r., wydanym w sprawie II GZ 163/11 w sytuacji, gdy pytanie prawne odnośnie interpretacji przepisów prawa unijnego zadane zostało Europejskiemu Trybunałowi Sprawiedliwości przez inny Sąd, w innej sprawie, niemożliwym jest zastosowanie jako podstawy zawieszenia postępowania przepisu art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a.
Wskazana okoliczność zadania pytania prawnego w innym postępowaniu wypełnia dyspozycję art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił zawiesić postępowanie w sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego przedstawionego przez WSA w Poznaniu.