Uzasadnienie
Skarżąca – R. Spółka z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (dalej jako KRRiT) z dnia [..] marca 2014 r., nr [...] upoważniającą Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji do pozostawienia bez rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] października 2013 r. o udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego pod nazwą "[...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa, której dotyczy skarga nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż wyżej określone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż wyżej określone a podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w tym przepisie.
Przytoczony przepis zawiera katalog zamknięty aktów, które podlegają kontroli sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2010 r. wydane w sprawie o sygn. akt I OZ 953/10).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w sprawie pozostawienia bez rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] października 2013 r. o udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego pod nazwą "[...]" z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego powołanego wniosku.
W ocenie Sądu uchwała ta nie mieści się w żadnej z wymienionych powyżej kategorii aktów prawnych. Uchwała KRRiT z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] jest bowiem aktem wewnętrznym – skierowanym do organu będącego w jej strukturze, tj. do Prezesa KRRiT. Uchwała ta zawiera upoważnienie Prezesa KRRiT do pozostawienia bez rozpoznania wniosku z dnia [...].10.2013 r., nr [...] spółki R. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego pod nazwą "[...]", złożonego w związku z pkt I Ogłoszenia Przewodniczącego KRRiT z dnia 1 sierpnia 2013 r. o możliwości uzyskania koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego. Akt ten nie jest zatem skierowany do indywidualnego podmiotu – R. Sp. z o.o., ale jest aktem wewnętrznym KRRiT.
Zawiera on polecenie do powiadomienia strony o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania a dopiero pismo z dnia [...] marca 2014 r. informujące o pozostawieniu sprawy bez rozpoznania jest skierowane do skarżącej.
W tej sytuacji skarżąca nie miała prawnych możliwości kwestionowania bezpośrednio legalności uchwały KRRiT nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Mając powyższe na uwadze – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.