Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. Burmistrz Miasta Z., na podstawie art. 40 ust. 12 w zw. z art. 4, art. 40d ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (j.t. Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.) – dalej jako u.d.p. lub ustawa - oraz uchwały Rady Miasta Ząbki nr XIV/90/2007 z 13 września 2007 r. w sprawie opłat za zajęcie pasa drogowego dróg gminnych (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 228, poz. 6605), nałożył na [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. karę pieniężną w kwocie 12309,75 zł za zajęcie w dniach podanych: 08.03.2012 r. (27 m²), 09.03.2012 r. (45 m²), 19.03.2012 r. (54 m²), 03.04.2012 r. (27 m²), 05.04.2012 r. (30 m²), 07.05.2012 r. (28,5 m²), 09.05.2012 r. (45 m²), 10.05.2012 r. (19,89 m²), 21.02 do 24.02 2012 r. oraz w dniach 27.02. do 29.02 2012 r. (27 m²), pasa drogowego bez zezwolenia drogi gminnej ul. [...] dz. Nr Ew. [...] obr. [...] w Z. Decyzje wydano w następujących ustaleniach;
W dniu [...] marca 2012 r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie zajęcia pasa drogowego przez spółkę [...]. Pas drogowy był zajęty w dniach wskazanych w decyzji w celu rozładunku materiałów budowlanych na potrzeby prowadzonej budowy na działce przylegającej do drogi publicznej. Fakt prowadzenia budowy i zajęcie pasa drogowego został ustalony na podstawie zeznań świadków przesłuchanych w toku postępowania administracyjnego oraz na podstawie oświadczeń pracowników spółki. Z zajęcia pasa drogowego była sporządzona również dokumentacja fotograficzna z okresu, w którym pas był zajmowany.
W dniu [...] maja 2012 r. wspólnie z pracownikami [...] sp. z o.o. na wizji lokalnej ustalono zajętą powierzchnię pasa drogowego. Spółka nie posiadała zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w wymienionych okresach.
Stawkę za zajęcie pasa drogowego ustalono zgodnie z § 2 uchwały Rady Miasta Ząbki w kwotach 2 zł/m2 i 5 zł/m², co łącznie dało kwotę określoną w decyzji.
Spółka zapoznała się z aktami sprawy i złożyła w piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r. wyjaśnienia podając, że dostawy betonu musiały odbywać się bezpośrednio z ulicy [...], co było powodem zajęcia pasa drogowego w 2011 r. W roku 2012 prace budowlane na działce pozwoliły już na to, że pojazdy z dostawą materiałów budowlanych mogły wjeżdżać na działkę. Zdarzało się jednak, iż musząc manewrować, powodowały utrudnienia w ruchu. Zdarzało się także, iż musiały czekać na ulicy na wyjazd innego pojazdu z działki, lecz nie przekraczało to 10 minut.
Od decyzji [...] sp. z o.o. złożyła jednozdaniowe odwołanie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
Cytując przepis art. 40 u.d.p. organ odwoławczy stwierdził, że wobec braku zarzutów w odwołaniu w stosunku do zaskarżonej decyzji administracyjnej, należało przyjąć ustalenia organu I instancji za prawidłowe. Ustalenia te opierały się na oświadczeniach mieszkańców ul. w Z., zeznaniach tych mieszkańców oraz na protokóle kontroli. powierzchnia zajęcia pasa drogi ul. [...] w Z. została ustalona podczas wizji w terenie z obecnością pracowników spółki [...], z której sporządzono protokół.
Na decyzję [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej oraz zasądzenia kosztów postępowania. Decyzji zarzucono naruszenie: przepisów postępowania oraz naruszenie art. 1 i art. 40 ust. 1 pkt 4 ustawy o drogach publicznych. Złożono również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który Sąd rozpoznał negatywnie postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r.
Zdaniem skarżącej nie może być mowy o zajęciu pasa drogi ulicy [...] w Z., bowiem każdy ma prawo, zgodnie z art. 1 u.d.p., dostępu do drogi publicznej. Z kolei zgodnie z art. 46 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, zatrzymanie i postój pojazdu jest dozwolony w miejscach i na warunkach określonych w tym przepisie. Zatem co do zasady parkowanie pojazdu nie jest zajęciem pasa drogowego w rozumieniu art. 40 ust. 2 pkt 4 u.d.p., gdyż jest korzystaniem z drogi publicznej zgodnym z art. 1 ustawy o drogach publicznych. Natomiast cel postoju pojazdu nie powinien mieć żadnego znaczenia. W miejscu, w którym dochodziło do rozładunku pojazdów skarżącej, nie było zakazu zatrzymywania się. Unieruchomienie pojazdu nie wpływało na zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu, co wynika także z dokumentacji fotograficznej.
Skarżąca zarzuciła organowi I instancji brak ustaleń co do granic pasa drogowego oraz brak ustaleń, czy pojazdy znajdujące się na zdjęciach są pojazdami spółki. W aktach sprawy nie ma mapy geodezyjnej z określeniem granic pasa drogowego ul. [...] w Z. Zatem brak tych ustaleń naruszało wskazane w skardze przepisy postępowania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wnosiło o oddalenie skargi.
W ocenie organu odwoławczego wielogodzinne parkowanie pojazdów ciężarowych w oczekiwaniu na rozładunek wyczerpywało znamiona zajęcia pasa drogowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy).
W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga jest zasadna.
Skargę oparto zarówno na podstawie naruszenia prawa materialnego jak i naruszeniu przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zatem rozważyć należało zasadność zarzutów o charakterze procesowym, albowiem zarzuty naruszenia prawa materialnego mogą być przedmiotem oceny tylko w stosunku do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego.
Zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy o drogach publicznych - zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wymaga zezwolenia zarządcy drogi, w drodze decyzji administracyjnej.
Definicja pasa drogowego, jezdni i chodnika została określona w art. 4 ustawy o drogach publicznych, odpowiednio w punktach 1, 5 i 6. I tak przez pas drogowy ustawa rozumie wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą. Jezdnia to część drogi przeznaczona do ruchu pojazdów, a chodnik został zdefiniowany jako część drogi przeznaczona do ruchu pieszych.
Powracając zatem do wymagania wskazanego w przepisie art. 40 ust. 1 ustawy, organ administracji publicznej miał obowiązek w pierwszej kolejności wykazać granice pasa drogi gminnej – ul. [...] w Z. – by następnie móc, na podstawie tych ustaleń, dokonać oceny, czy pojazdy skarżącej zajmowały pas drogowy w rozumieniu przestrzeni zdefiniowanej w art. 4 ustawy o drogach publicznych. Brak tych zasadniczych dla sprawy ustaleń naruszył przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w związku z art. 40 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, co w następstwie doprowadziło także do naruszenia zasady z art. 107 § 3 k.p.a., a które to naruszenia procesowe mogły mieć istotny wpływ na wynika sprawy.
W związku z powyższymi uwagami organ administracji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy dokona ustaleń granic pasa drogi ul. [...] w Z., przedstawiając w tym zakresie stosowną dokumentację i w następstwie tych ustaleń przeprowadzi postępowanie w celu wydania właściwego rozstrzygnięcia.
Stwierdzając naruszenie przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd nie wypowiadał się w kwestii dotyczącej prawa materialnego, bowiem przy ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ administracji publicznej dokona on powtórnie ustaleń materialnoprawnych.
W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 152 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku, postanawiając o kosztach postępowania w oparciu o art. 200 w związku art. 205 § 1 P.p.s.a.