Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] września 2012 r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez P. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. (nazywaną dalej "skarżącą") utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], którą stwierdzono, że U. G. podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o świadczenie usług, do której mają odpowiednie zastosowanie przepisy o zleceniu, zawartej ze skarżącą.
Pismem z dnia 1 października 2012 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2012 r., w której zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że jako płatnik składek na ubezpieczenie zdrowotne ponosi w sposób bezpośredni skutki wydanej przez organ decyzji w przedmiocie objęcia osoby zainteresowanej obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym. Skarżąca przyznała, że przedmiotowa decyzja nie nakłada na nią żadnego obowiązku, jednakże zgodnie z normami prawa zaskarżona decyzja stanowi podstawę do wydania decyzji w przedmiocie wymiaru składki oraz obowiązku jej uiszczenia przez ZUS i jako taka stanowi realne zagrożenie jej interesu prawnego. Tym samym do czasu rozstrzygnięcia postępowania ZUS może nałożyć na skarżącą obowiązek uiszczenia składek, co skutkować będzie koniecznością wniesienia przez nią kolejnej skargi dotyczącej tego samego stanu faktycznego i prawnego.
Skarżąca, powołując się na przesłankę trudnych do odwrócenia skutków, podała, że w chwili wnoszenia skargi organ wydał 6 tożsamych decyzji w odniesieniu do różnych osób zatrudnionych przez stronę, co spowoduje kolejne postępowania sądowe. Powstała sytuacja narazi z kolei skarżącą na groźbę utraty stabilności finansowej przedsiębiorstwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, nazywanej dalej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. wyrok NSA z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt II OZ 852/11). A zatem nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych.
W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta decyzja Prezesa NFZ z dnia [...] września 2012 r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2011 r. ustalająca, że U. G. podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o świadczenie usług, do której mają odpowiednie zastosowanie przepisy o zleceniu.
Zważyć należy, że zaskarżona decyzja, jako stwierdzająca istnienie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego, a więc potwierdzająca istnienie określonego stanu rzeczy, nie mieści się w katalogu aktów, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2012 r. sygn. akt II GSK 1927/12). Decyzja objęta rozpoznawanym wnioskiem jest aktem, który nie nosi znamion wykonalności, wobec czego wniosek o jej wstrzymanie uznać należy za bezzasadny.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.