Uzasadnienie
W dniu [...] września 2008 r. skarżąca, UAB "A." z siedzibą w K., L., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
W wykonaniu zarządzenia z dnia [...] listopada 2008 r. (k. 9), wezwano pełnomocnika spółki do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej spółki tj. pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski. Ponadto, strona została wezwana do wypełnienia przez osoby upoważnione do reprezentacji spółki urzędowego formularza o przyznanie prawa pomocy (PPPr). Na wykonanie wezwania zakreślono skarżącej spółce termin 2 miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] grudnia 2008 r. W wyznaczonym terminie braki formalne skargi nie zostały usunięte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy, organ lub inne osoby uprawnione do działania w imieniu osoby prawnej mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności procesowej. W orzecznictwie przyjmuje się, że niedołączenie do skargi dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej, w szczególności oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, należy uznać za brak formalny skargi, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, ONSA i WSA 2005, nr 5, poz. 91).
W przypadku wystąpienia tego rodzaju braku zastosowanie znajduje art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa o jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem.
Opisana powyżej sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Wyznaczony przez Sąd termin na usuniecie braków formalnych skargi upływał bezskutecznie z dniem [...] lutego 2009 r. W zakreślonym terminie strona nie wykonała wezwania, wobec czego skarga stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu. Należy bowiem podkreślić, iż termin do usunięcia braków formalnych skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a.), ma charakter ustawowy, co oznacza, że nie może on być skracany ani przedłużany przez Sąd, a w przypadku nieusunięcia braków formalnych skargi w tymże terminie, po stronie Sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi.
Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.