Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia [...] marca 2014 r. (sygn. akt. VI SA/Wa 2350/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M.C., na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji.
Powyższy wyrok z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie oraz terminie jego zaskarżenia został doręczony skarżącemu w dniu [...] czerwca 2014 r. (k. 43).
W dniu [...] lipca 2014 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) skarżący wniósł osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 175 § 1 oraz 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, przy czym skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Ponadto, w myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie, pomimo że skarżący został pouczony przy doręczeniu odpisu wyroku z uzasadnieniem (k.
42) o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, to wniesiona skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego M. C., który jak wynika z akt sprawy nie posiada kwalifikacji koniecznych do sporządzenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej przez stronę, jeżeli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 p.p.s.a nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r., ICZ 23/97 OSNC 1997/6-7/77; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawn. 2004/5/202).
Mając na uwadze powyższe, działając w oparciu o art. 178 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.