Uzasadnienie
Skarżący – M. S., dnia 8 października 2016 r. (k. 9 akt) złożył – za pośrednictwem Komisji Egzaminacyjnej II stopnia nr 3 przy Ministrze Sprawiedliwości do rozpoznania odwołań od uchwał o wynikach egzaminu radcowskiego, który został przeprowadzony w dniach 15-18 marca 2016 r (dalej Komisja), kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej WSA) skargę na uchwałę Komisji. Wraz ze skargą został uiszczony należny od niej wpis w kwocie 200 złotych (k. 18 akt).
Jak wynika z akt administracyjnych nadesłanych przez Komisję (oraz wyjaśnień P. SA zawartych w piśmie z 3 stycznia 2017 r.) ww. uchwała została skarżącemu doręczona dnia 7 września 2016 r. wraz ze stosownym pouczeniem o trybie i terminie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Komisja wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga złożona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu.
Jak wynika ze sprawy zaskarżoną uchwałę skarżący otrzymał dnia 7 września 2016 r. Sąd stwierdza zatem, że z dniem 7 października 2016 r. upłynął ustawowy, trzydziestodniowy termin do skutecznego jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. W rozpoznawanym przypadku skarżący skargę za pośrednictwem Komisji złożył zaś 8 października 2016 r. To powoduje, że skarżący bezspornie uchybił ustawowemu, trzydziestodniowemu terminowi do skutecznego wniesienia skargi, który upłynął 7 października 2016 r. Sąd zauważa przy tym, że wraz ze skargą skarżący nie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 Sąd działał w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.