Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 29 stycznia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2356/08

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] sierpnia 2007 r. skarżący R. N. wniósł za pośrednictwem Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na orzeczenie lekarskie tego organu z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii A i B. Następnie postanowieniem z dnia 27 marca 2008 r. wspomniany Sąd uznał się miejscowo niewłaściwym i sprawę przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej p.p.s.a) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 ustawy – p.p.s.a).

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W omawianej sprawie przedmiotem skargi jest orzeczenie lekarskie. Zgodnie z treścią art. 122 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. 2005 Nr 108, poz. 908 ze zm.) badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega osoba ubiegająca się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem cofniętego ze względu na stan zdrowia. W myśl art. 123 ww. ustawy "minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu, ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej, uwzględniając zróżnicowane wymagania zdrowotne oraz konieczność przyjęcia obiektywnych i niezbędnych kryteriów oceny stanu zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia:

1. 1) szczegółowe warunki i tryb:
2. a) kierowania na badania lekarskie i ich przeprowadzania w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi oraz kierowania tramwajami,
3. b) wydawania orzeczeń lekarskich stwierdzających istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami,
4. c) odwoływania się od orzeczeń lekarskich,
5. d) uzyskiwania uprawnień przez lekarzy przeprowadzających badania lekarskie;
6. 2) zakres badań lekarskich;
7. 3) dodatkowe kwalifikacje lekarzy przeprowadzających badania lekarskie;
8. 4) sposób postępowania z dokumentacją związaną z badaniami lekarskimi oraz wzory stosowanych dokumentów;
9. 5) maksymalne stawki opłat za badania lekarskie".

Zgodnie z treścią § 12 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia wykonawczego Ministra Zdrowia w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami z dnia 7 stycznia 2004 r. (Dz. U. 2004 Nr 2, poz.

15) podmiotem odwoławczym od orzeczenia lekarskiego w omawianej sprawie jest Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej w W. Natomiast § 13 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia stanowi, że orzeczenie lekarskie wydane przez lekarza podmiotu odwoławczego jest ostateczne. Takie stanowisko potwierdził również Naczelny Sąd Administracyjny w treści wyroku z dnia 11 stycznia 2007 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 251/06, w którym powołując się na § 13 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia wskazał, że orzeczenie podmiotu odwoławczego jest ostateczne, a gwarancja zachowania praw strony w danym postępowaniu jest realizowana poprzez zapewnienie możliwości osobie badanej wniesienia odwołania od treści orzeczenia lekarskiego do podmiotu odwoławczego, co też w przedmiotowej sprawie skarżący uczynił wnosząc odwołanie do Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w W, który wydał zaskarżone orzeczenie lekarskie z dnia [...] sierpnia 2007 r.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że będące przedmiotem skargi orzeczenie lekarskie nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.