Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 czerwca 2014 r. F. S. ("skarżący"), wniósł za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję GITD z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 3000 złotych za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej (protokół kontroli nr [...]).
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że obecnie ponosi bardzo wysokie koszty związane z [...] i zapłata tak wysokiej kary pieniężnej jest znacznym obciążeniem finansowym dla niego i jego rodziny, która utrzymuje się z dochodów z wspólnie prowadzonego gospodarstwa rolniczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd pragnie podkreślić, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Nadto wskakuje, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
Wyjaśnić należy, że przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przepis ten zawiera zamknięty katalog przesłanek pozytywnych wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, które muszą zostać we wniosku wskazane i uprawdopodobnione.
W tym przepisie chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Powyższe oznacza, że skarżący obowiązany jest wskazać we wniosku okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają ten wniosek, uprawdopodabniając, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenie skutki.
Zdaniem Sądu z treści wniosku nie wynika, że na skutek wykonania zaskarżonej uchwały zostałaby wobec skarżącego spełniona którakolwiek z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ogólnikowe twierdzenia, że obecnie ponosi on bardzo wysokie koszty związane z [...] i zapłata tak wysokiej kary pieniężnej jest znacznym obciążeniem finansowym dla niego i jego rodziny, która utrzymuje się z dochodów z wspólnie prowadzonego gospodarstwa rolniczego – zdaniem Sądu nie mogą skutkować uwzględnieniem wniosku. W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia po jego stronie okoliczności, które uzasadniałyby uznanie, że zachodzą podstawy do zastosowania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.