Uzasadnienie
Na mocy zaskarżonej decyzji z dnia [...] lutego 2005 r., nr [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpatrzeniu odwołania skarżącego T. B. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2004 r., Nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 4.200,- złotych - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W treści decyzji organ pouczył skarżącego, iż na wydaną decyzję stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą należy wnieść w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Z akt sprawy wynika, iż zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 10 lutego 2005 r. (k. 23 akt administracyjnych), a więc termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 14 marca 2005 r.
W dniu 9 marca 2005 r. (data nadania na poczcie – k. 11 akt administracyjnych) skarżący wniósł do [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego pismo z dnia 8 marca 2005 r. (nazwane "odwołaniem"), w którym odwołał się od decyzji nakładającej karę pieniężną. W uzasadnieniu stwierdził, że nałożona kara pieniężna winna obciążyć właściciela pojazdu, gdyż skarżący podjął się jedynie jazdy skontrolowanym pojazdem. Ponadto strona wskazała na swoją trudną sytuację finansowa i zdrowotną.
Pismem z dnia 2 czerwca 2005 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego przekazał w/w pismo skarżącego do Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Następnie Główny Inspektor Transportu Drogowego zwrócił się do skarżącego pismem z dnia 28 czerwca 2005 r. z prośbą o wskazanie, czy pismo strony z dnia 8 marca 2005 r. stanowi skargę na decyzję organu wydaną w dniu [...] lutego 2005 r., czy też jest innym pismem.
Pismem z dnia 10 lipca 2005 r. (nadanym na poczcie w dniu 26 lipca 2005r. – k. 3 i 4 akt sądowoadministracyjnych) skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko odnośnie nałożonej kary pieniężnej, podnosząc w uzasadnieniu wcześniejsze argumenty mające świadczyć o niezasadnym ukaraniu jego osoby przez organy inspekcji transportu drogowego.
W odpowiedzi na skargę przesłanej wraz aktami sprawy administracyjnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, organ wniósł o oddalenie, podnosząc w uzasadnieniu, iż potraktował pisma skarżącego z dnia 8 marca 2005 r. i z dnia 10 lipca 2005 r. jako skargę na decyzję z dnia [...] lutego 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej także: p.p.s.a.) skargę na decyzję organu administracji wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.).
Pomimo prawidłowego pouczenia w tym zakresie skarżący wniósł skargę na decyzję organu II instancji po upływie terminu do jej wniesienia, co jednoznacznie wynika ze znajdujących się w aktach sprawy dowodów.
Wprawdzie skarżący w terminie 30-dniowym od daty otrzymania decyzji wniósł pismo z dnia 8 marca 2005 r. (mylnie nazwane "odwołaniem"), w którym odwołał się od decyzji nakładającej karę pieniężną, niemniej pismo to skierował do Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, który jako organ I instancji przekazał je do organu odwoławczego dopiero w dniu 2 czerwca 2005 r., a więc po terminie ustawowym przewidzianym do wniesienia skargi na ostateczną decyzję administracyjną wydaną w sprawie przez organ II instancji.
Zdaniem Sądu należy przyjąć, że dla zachowania terminu konieczne jest, aby przed jego upływem pismo wpłynęło do właściwego organu administracji (tak również: H. Knysiak-Molczyk /w:/ "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 330; podobnie: postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r., sygn. akt IV SA/Gl 647/04, ONSAiWSA z 2005 r. nr 6, poz.116).
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy zatem uznać, iż przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., z uwagi na jej wniesienie po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.