Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło nieważność swej decyzji z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] uchylającej decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] i umarzającej postępowanie pierwszej instancji w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką.
W pouczeniu decyzji z dnia [...] lipca 2010 r. zawarto informację, iż w terminie 30 dni od jej doręczenia przysługuje stronie prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu.
Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu P. K. w dniu 5 sierpnia 2010 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru, znajdujące się w aktach administracyjnych)
W dniu 6 września 2010 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo z dnia 5 września 2010 r. zatytułowane "odwołanie od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2010 r., znak [...]".
Dokonując analizy pisma skarżącego z dnia 5 września 2010 r. Sąd powziął wątpliwości, co do rzeczywistego charakteru żądania strony. W konsekwencji zarządzeniem z dnia 19 października 2010 r. wezwał skarżącego do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy przedmiotowe pismo stanowi wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy czy skargę od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2010 r. pod rygorem potraktowania ww. pisma jako skargi w przypadku nieudzielania odpowiedzi w terminie.
Zarządzenie z dnia 19 października 2010 r. zostało uznane za doręczone skarżącemu w trybie art. 78 ppsa z dniem 8 listopada 2010 r. (vide: k: 10 akt sądowych).
Do dnia dzisiejszego nie wpłynęła żadna korespondencja od skarżącego.
W aktach administracyjnych znajduje się pismo organu z dnia 30 września 2010 r. skierowane do skarżącego informujące o błędnym pouczeniu zamieszczonym w zaskarżonej decyzji. W piśmie tym zaznaczono, że stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, iż z uwagi na treść wskazanego powyżej zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Sąd potraktował pismo skarżącego z dnia 5 września 2010 r. jako skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2010 r., albowiem skarżący nie wypowiedział się co do charakteru tego pisma w zakreślonym przez Sąd terminie.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).
Należy ponadto wskazać, iż decyzja wydana w postępowaniu o stwierdzenie nieważności jest decyzją w nowej sprawie, a więc decyzją pierwszej instancji, co skutkuje, iż przysługuje od niej odwołanie lub wniosek o powtórne rozpatrzenie sprawy (zob. wyrok NSA z dnia 12 marca 1981 r., SA 472/81, ONSA 1981, nr 1, poz. 21; postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 1981, SA 584/81, ONSA 1981, nr 1, poz. 55; uchwała składu siedmiu sędziów SN z dnia 14 czerwca 1991 r., III AZP 2/91, OSNC, nr 1, poz. 3; uchwała całej Izby Cywilnej i Administracyjnej SN z dnia 15 grudnia 1984 r., III AZP 8/83, OSNC 1985, nr 10, poz. 143).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] stwierdzająca nieważność decyzji tego organu z dnia [...] lutego 2010 r. jest decyzją wydaną w I instancji i w konsekwencji służy na nią zgodnie z art. 127 § 3 kpa wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Z uwagi na fakt, iż skarżący w postępowaniu administracyjnym nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2010 r. należy stwierdzić, iż nie został spełniony warunek wyczerpania środków zaskarżenia określony w art. 52 § 1 ppsa. W konsekwencji należało skargę P. K. uznać jako niedopuszczalną.
Mając na względzie okoliczność, iż skarżący w pouczeniu zaskarżonej decyzji został błędnie poinformowany o przysługującym środku zaskarżenia należy wskazać, iż fakt ten skarżący może skutecznie podnosić składając wskazany w art. 58 kpa wniosek do organu (Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]) o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Z powyższych względów, Sąd, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.