Uzasadnienie
Pismem z dnia 6.10.2016 r. (data nadania) P. S.A. z siedzibą w M. ("skarżąca") wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...], którą organ II instancji utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] nakładającą na skarżącą karę pieniężną w wysokości 8000 złotych za wykonywanie przewozu regularnego bez wymaganego zezwolenia, bez wymaganego zaświadczenia na wykonywanie publicznego transportu zbiorowego albo potwierdzenia zgłoszenia przewozu w publicznym transporcie zbiorowym.
W treści decyzji organ pouczył skarżącą, iż na wydaną decyzję stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą należy wnieść w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem tego organu.
Z akt sprawy wynika, iż zaskarżoną decyzję doręczono zawodowemu pełnomocnikowi skarżącej w dniu 8 września 2016 r. (vide: dowód potwierdzenia odbioru – w aktach administracyjnych sprawy).
Pomimo powyższego pouczenia o sposobie i terminie zaskarżenia decyzji organu, skarżąca wniosła skargę na przedmiotową decyzję w dniu 8 października 2016 r. (data nadania pisma w wyznaczonej placówce operatora pocztowego) kierując ją bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Skarga została zarejestrowana w dzienniku korespondencji ogólnej pod sygn. VI KO 272/16.
Pismem z dnia 18 października 2016 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2016 r. przesłano skargę do właściwego organu, o czym poinformowano skarżącą (vide: z.p.o. – k. 23 akt).
W odpowiedzi na skargę przesłanej wraz aktami sprawy administracyjnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, organ wniósł o odrzucenie skargi.
Zarządzeniem z dnia 24 listopada 2016 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie zgodnie z zasadami reprezentacji wynikającymi z dokumentów rejestrowych spółki (KRS).
W wykonaniu ww. zarządzenia skarżąca spółka przesłała skargę podpisaną przez uprawnionych do reprezentacji dwóch członków zarządu (vide: KRS w związku z nadesłanym pełnomocnictwem).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważa, co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej także: p.p.s.a.) skargę na decyzję organu administracji wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.).
Pomimo prawidłowego pouczenia w tym zakresie skarżąca wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego kierując ją w sposób nieprawidłowy bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) pod adresem właściwego organu administracji publicznej (tak również: T. Woś /w:/ T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 248 i powołane tam postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97).
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego została doręczona skarżącej w dniu 6 września 2016 r., natomiast nadanie skargi przez Sąd do właściwego organu administracji nastąpiło w dniu 19 października 2016 r., zatem po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi, który w przedmiotowej sprawie upłynął w dniu 6 października 2016 r.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy zatem uznać, iż przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., z uwagi na jej wniesienie po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.