Uzasadnienie
J. S. (dalej też jako "skarżący") wniósł w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku podniósł, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i pięciorgiem dzieci, z których jedno jest niepełnosprawne. Wszystkie dzieci pobierają naukę. Żona skarżącego nie pracuje, z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad najmłodszymi dziećmi. Skarżący wraz z żoną posiadają dom (na który zaciągnięty został kredyt w kwocie 300 tysięcy złotych). Podkreślił nadto, że opłaca ratę leasingową za ciągnik siodłowy, pomimo zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej (z uwagi na zatrzymanie pojazdu). Wskazał na szereg wydatków związanych z utrzymaniem rodziny. Rodzina skarżącego otrzymuje także świadczenia z gminnego ośrodka pomocy społecznej oscylujące wokół kwoty 1300 złotych miesięcznie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż aktualnie skarżący nie uzyskuje żadnych dochodów. Zakończył on bowiem zatrudnienie w charakterze kierowcy. Jak wskazał we wniosku, zawiesił także prowadzenie działalności gospodarczej, z uwagi na niemożność jej wykonywania w związku z zatrzymaniem pojazdu. Co prawda, do końca ubiegłego roku, uzyskiwał on wynagrodzenie oscylujące wokół kwoty 5000 złotych miesięcznie. Jednakże, z przedłożonych informacji i dokumentacji wynika, że skarżący na bieżąco ponosił znaczne koszty utrzymania siedmioosobowej rodziny. Żona skarżącego bowiem nie pracuje, opiekując się dziećmi. W tej sytuacji trudno oczekiwać od skarżącego czynienia oszczędności w bieżących wydatkach.
Zatem istotnie, w sytuacji, w której w chwili obecnej nie uzyskuje on bieżącego dochodu, poniesienie przez skarżącego pełnych kosztów postępowania skutkowałoby uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla niego i członków jego rodziny.
W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.