Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpatrzeniu odwołania M. Sp. z o.o. z siedzibą w W., utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości 30.000 zł.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniósł skarżący reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego. Jednocześnie wniesiono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącego podniósł, iż w dniu [...] października 2015 r. złożył odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2015 r. Po rozpoznaniu odwołania Główny Inspektor Transportu Drogowego wydał w dniu [...] lipca 2016 r. decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. Pełnomocnik skarżącego podkreślił, iż o wydaniu powyższej decyzji dowiedział się dopiero w dniu [...] października 2016 r., kiedy to zapoznał się z aktami sprawy w siedzibie organu. Z uwagi na nieprawidłowości w doręczeniu ww. decyzji - leżące po stronie operatora pocztowego Poczty Polskiej S.A. – nie wiedział o wydaniu decyzji, a w konsekwencji nie miał możliwości jej zaskarżyć.
Uzasadniając powyższe twierdzenia pełnomocnik skarżącego wskazał na nieprawidłowe awizowanie przez operatora pocztowego przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję (brak na kopercie informacji o pierwszym awizowaniu). Wskazał ponadto na nieścisłość w dacie drugiego awizowania wynikającą z różnicy w dacie awizowania znajdującej się na kopercie zawierającej ww. decyzję (2 sierpnia 2016 r.) a datą wskazaną w informacji wyświetlonej na stronie Poczty Polskiej – śledzenie przesyłek z której wynika, że awizo miało miejsce w dniu 1 sierpnia 2016 r. Ponadto pełnomocnik podniósł, iż w związku ze zmianą siedziby kancelarii [...] Kancelaria Prawnicza Sp. k. z ulicy [...] w W. na ul. [...] w W., administrator budynku przy ulicy [...] – B. M. - był zobowiązany do przekazywania kancelarii wszystkich pozostawionych przez Pocztę Polską S.A. awiz, które były kierowane na adres przy ul. [...]. Z informacji przekazanych przez administratora budynku przy ul. [...] wynika, iż wszystkie awiza adresowane do kancelarii przekazywał osobiście pracownikom kancelarii.
Jednocześnie B. M. oświadczył, że w budynku, w którym administruje znajdował papierowe awiza adresowane do kancelarii zarówno w skrzynce oddawczej przeznaczonej dla całego budynku, jak i awiza porzucone na parapecie, w części korytarza dostępnej dla wszystkich pracowników i klientów biur mających tam swoje siedziby.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwana dalej ppsa), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 ppsa). Przy czym, zgodnie z treścią art. 87 § 1 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednakże jak stanowi § 3 tego przepisu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi.
W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Jak stanowi natomiast § 5 omawianego przepisu po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych.
Rozpoznając wniosek merytorycznie, należy podkreślić, że pełnomocnik skarżącego z uwagi na nieprawidłowości w doręczeniu zaskarżonej decyzji leżące po stronie operatora pocztowego – Poczty Polskiej S.A. – nie wiedział o wydaniu decyzji przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2016 r. Pełnomocnik strony o powyższym dowiedział się dopiero w dniu [...] października 2016 r., kiedy to zapoznał się z aktami administracyjnymi sprawy w siedzibie organu. Tym samym należy uznać, że brak jest winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej ma miejsce wówczas, gdy wskutek okoliczności faktycznych strona nie mogła przezwyciężyć powstałej przeszkody i uczynić zadość wymaganiom procesowym. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, został w uzasadnieniu wniosku wykazany, ponieważ wystarczającą podstawą do ustalenia istnienia tej przesłanki była niewiedza strony skarżącej o wydaniu decyzji, co uniemożliwiło jej zapoznanie się z treścią przedmiotowej decyzji oraz dokonanie w terminie czynności złożenia skargi.
W ocenie Sądu, powyższe okoliczności faktyczne w sposób wystarczający przemawiają za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, albowiem uprawdopodobnione zostało, że uchybienie terminu miało charakter niezawiniony.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.