Uzasadnienie
T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Zarządzeniem z dnia 28 listopada 2016 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub notarialnie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej Spółki, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej Spółce w dniu 14 grudnia 2016 r. (k. 11 akt sądowych). W dniu 2 stycznia 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżąca nadała na adres Sądu przesyłkę zawierającą informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 14 grudnia 2016 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem w dniu 21 grudnia 2016 r. Skarżąca odpowiedziała na wezwanie Sądu w dniu 2 stycznia 2017 r., a więc po upływie terminu. Skoro w zakreślonym terminie skarżąca nie wykonała wezwania Sądu, skargę należało odrzucić.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.