Uzasadnienie
W lipcu 2016 r. Rodzice małoletniej K. W. (dalej Skarżąca) zwrócili się do Ministra Zdrowia (dalej Minister), czyniąc to w trybie art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2015 r. poz. 345 ze zm.), o wyrażenie zgody na refundację dla ich córki produktu leczniczego [...].
Minister ostatecznie zaskarżoną decyzją z [...] września 2016 r. utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z [...] lipca 2016 r., którą odmówił wydania żądanej zgody na refundację ww. leku.
Rodzice Skarżącej, z zachowaniem trybu i terminu, zaskarżyli decyzję Ministra do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej.
Na rozprawie przez Sądem dnia 25 kwietnia 2017 r. pełnomocnik Rodziców Skarżącej oświadczył do protokołu, że cofa skargę. Podał, że skarga stała się bezprzedmiotowa z uwagi na fakt, że Skarżąca poddana została operacji przeszczepu nerki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), cytowana dalej jako p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd rozpoznając wniosek o cofnięcie skargi obowiązany jest uznać za niedopuszczalne cofnięcie skargi, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanym przypadku cofnięcie skargi jest dopuszczalne i skuteczne, albowiem nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł jak postanowieniu, działając na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a.