Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 listopada 2011 r. skarżący R. B. wniósł za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję ww. organu z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi.
Z załączonego do akt administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że została ona doręczona skarżącemu dnia 4 października 2011 r. Odbiór pokwitowała B. D. – matka. Natomiast skarga, jak wynika ze stempla pocztowego znajdującego się na kopercie, została nadana dnia 16 listopada 2011 r., a zatem po terminie, który upłynął dnia 3 listopada 2011 r.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi skarżący wskazał, że nie mógł w terminie złożyć skargi z powodu choroby. Na potwierdzenie tego faktu załączył zaświadczenie lekarskie z Poradni [...] wskazujące, iż od dnia 20 października 2011 r. do dnia 10 listopada 2011 r. z powodu [...] skarżący miał ograniczone możliwości poruszania się. Jednocześnie skarżący wskazał, iż z uwagi na fakt, że jest rolnikiem nie załącza druku L4, gdyż nie jest mu wystawiany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem przywrócenia terminu, zgodnie z art. 86 § 2 p.p.s.a,. jest spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego. Artykuł 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Zgodnie z treścią art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 4 ww. przepisu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005 r., Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, s. 333).
Ponadto, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149).
W przedmiotowej sprawie pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zostało wniesione za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Termin siedmiodniowy do złożenia wniosku został zachowany, gdyż przyczyna uchybienia terminu ustała dnia 10 listopada 2011 r., natomiast wniosek został nadany dnia 16 listopada 2011 r. Wraz z wnioskiem skarżący dopełnił uchybionej czynności, tj. wniósł skargę. Jednocześnie dokonując merytorycznej oceny zasadności złożonego wniosku należy uznać, iż jest on uzasadniony. Stan zdrowia skarżącego, tj. [...], które uniemożliwiło poruszanie się, a w konsekwencji nadanie skargi w terminie, w ocenie Sądu dostatecznie uprawdopodabnia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.