Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] Naczelnik Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego w R. działając z upoważnienia Starosty R. odmówił wpisania Pana R. M. do ewidencji instruktorów wobec niespełnienia warunku określonego w art. 105 ust. 2 pkt 4 ustawy – Prawo o ruchu drogowym tj. nie ukończenia kursu kwalifikacyjnego.
Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, że Pan R. M. nie spełnia warunku określonego w art. 105 ust. 2 pkt 4 ustawy – Prawo o ruchu drogowym tj. nie ukończył właściwego kursu kwalifikacyjnego. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 14 grudnia 2001 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. Nr 150, poz. 1681 z późn. zm.) kandydat na instruktora winien mieć ukończone odpowiednie szkolenie, za jakie uznaje się szkolenie określone rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 18 maja 1998 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierującymi pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. Nr 72, poz. 462 z późn. zm.) lub rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 13 czerwca 2001 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. Nr 70, poz. 731 z późn. zm.). Pan R. M. nie posiada takiego szkolenia, ponieważ szkolenie ukończył w 1997 r. na podstawie rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 10 marca 1992 r.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Pan R. M.. Podniósł, że jego zdaniem posiada ukończony odpowiedni kurs kwalifikacyjny pomimo, że ukończył go w roku 1997, gdyż wynika to wprost z § 32 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 18 maja 1998 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów.
Skarżący podniósł, że z § 32 ust. 3 wynika, że osoby, które ukończyły przed dniem 1 lipca 1999 r. szkolenia dla kandydatów na instruktorów przeprowadzone na podstawie rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 10 marca 1992 r. w sprawie uzyskiwania uprawnień do kierowania pojazdami i uprawnień instruktorów, wykładowców, egzaminatorów oraz w sprawie szkolenia i egzaminowania, uznaje się za spełniające wymagania tego rozporządzenia. Tak więc jego zdaniem spełnia wymagania ukończenia kursu kwalifikacyjnego w oparciu o przepisy rozporządzenia z 2001 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] września 2005 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podało między innymi, że: zgodnie z art. 105 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity: Dz. U. Nr 58, poz. 515 z 2003 r. z późn. zm.) instruktorem może być osoba, która spełnia następujące warunki:
- 1. ma co najmniej wykształcenie średnie,
- 2. posiada, przez okres co najmniej 3 lat, uprawnienie do kierowania pojazdami rodzaju objętego szkoleniem,
- 3. przedstawiła orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem oraz orzeczenie psychologiczne o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem,
- 4. ukończyła kurs kwalifikacyjny,
- 5. zdała egzamin przed komisją powołaną przez wojewodę,
- 6. nie była karana wyrokiem sądu lub orzeczeniem kolegium do spraw wykroczeń za przestępstwo lub wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym.
SKO wskazało, że z przekazanych akt sprawy, w dniu 12 lipca 2005 r. do Starostwa Powiatowego w R. wpłynęło pismo Komisji Egzaminacyjnej M. Urzędu Wojewódzkiego w W. znak: [...] wraz z podaniem Pana R. M. o wpis do ewidencji instruktorów. Do podania załączone zostały m.in. następujące dokumenty:
- - dyplom ukończenia studiów wyższych,
- - prawo jazdy kat. B potwierdzające uprawnienia do kierowania pojazdami od [...].08.1983 r.,
- - orzeczenie lekarskie i psychologiczne,
- - zaświadczenie o ukończeniu kursu dla kandydatów na wykładowców i instruktorów wydane [...] lipca 1997 r.
- - zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego z dnia [...] lipca 2004 r.,
- - zaświadczenie Komendy Woj. Policji w R. z dnia [...] września 2004 r.
Przewodniczący Komisji Egzaminacyjnej poinformował w powyższym piśmie, że Pan R. M. składając niezbędne dokumenty dopuszczające go do egzaminu wprowadził w błąd Komisję, ponieważ zataił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. znak: [...] o odmowie wpisania go do ewidencji instruktorów.
Dokonując analizy zgromadzonego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż odwołujący się nie spełnia wszystkich wymogów stawianych kandydatom na instruktorów określonych w cyt. powyżej art. 105 ust. 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Przede wszystkim nie można uznać, że Pan R. M. posiada ukończony odpowiedni kurs kwalifikacyjny, a więc że spełnia warunek określony w pkt 4 ust. 2 art. 105 ustawy – Prawo o ruchu drogowym.
Warunki i tryb szkolenia kandydatów na instruktorów oraz uzyskiwania uprawnień instruktorów określają przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 14 grudnia 2001 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. Nr 150, poz. 1681 z późn. zm.), a w szczególności § 6, 9, 10, 29 i 32 cyt. rozporządzenia.
§ 32 cyt. rozporządzenia określa jednoznacznie, że kandydat na instruktora winien mieć ukończone odpowiednie szkolenie, za które uznaje się także szkolenia ukończone przed dniem wejścia w życie tegoż rozporządzenia tj. przed dniem 1 stycznia 2002 r., które zostały określone w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 18 maja 1998 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. Nr 72, poz. 462 z późn. zm.) lub w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 13 czerwca 2001 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. Nr 70, poz. 731 z późn zm.)
W ocenie SKO skarżący nie posiada jednak takiego szkolenia, bowiem zgodnie z załączonym zaświadczeniem z dnia 4 lipca 1997 r. wydanym przez Zakład Doskonalenia Zawodowego w K., Centrum Kształcenia Kierowców w R., szkolenie dla kandydatów na instruktorów ukończył w 1997 r., a zatem nie zostało ono określone w żadnym z cyt. powyżej aktów prawnych. Podstawą jego przeprowadzenia były bowiem przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 10 marca 1992 r. w sprawie uzyskiwania uprawnień do kierowania pojazdami i uprawnień instruktorów, wykładowców i egzaminatorów oraz w sprawie szkolenia i egzaminowania.
Dalej SKO wskazało, że Pan R. M. posiadał już uprawnienia instruktora, ale decyzją Starosty R. z dnia [...] listopada 2002 r. znak: [...] uprawnień tych został pozbawiony i skreślony z ewidencji instruktorów. W tej sytuacji, jest obecnie kandydatem na instruktora i winien wylegitymować się niezbędnymi dokumentami, w tym ukończeniem kursu kwalifikacyjnego, w oparciu o aktualnie obowiązujący stan prawny.
Kolegium podkreśliło, że decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. utrzymało w mocy decyzję Starosty R. z dnia [...] listopada 2004 r. znak: [...] o odmowie wpisania Pana R. M. do ewidencji instruktorów. Powodem odmowy wpisania do ewidencji instruktorów było m.in., tak jak i w powyższej decyzji, nie posiadanie właściwego kursu kwalifikacyjnego. Skarżący nie spełnił ponownie tego warunku.
Ponadto, powodem odmowy wpisania Skarżącego do ewidencji instruktorów było popełnienie wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym. Wyrokiem Sądu Okręgowego w R. z dnia [...] lipca 2002 r. sygn. akt [...], utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia [...] marca 2002 r. sygn. akt [...], pan R. M. został uznany winnym i ukarany karą grzywny oraz zakazem prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 16 miesięcy. Okres, po upływie którego skazanie ulega zatarciu wynosi 5 lat. Oznacza to, w ocenie SKO, że Pan R. M. nie spełnia również warunku określonego w pkt 6 ust. 2 art. 105 cyt. ustawy – Prawo o ruchu drogowym. W tej sytuacji, odmowa wpisania go do ewidencji instruktorów jest zasadna. Przemawia za tym także poważny interes społeczny, bowiem sam kandydat na instruktora nie przestrzega przepisów bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Pan R. M. zwany dalej skarżącym. W skardze domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji, gdyż uważał, że jest ona dla niego krzywdząca. Decyzji zarzucił naruszenie § 32 ust. 3 i § 32 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów.
W uzasadnieniu skargi podtrzymał argumenty zawarte w odwołaniu. Ponadto podkreślił, że zgodnie z prawem nie jest już karany, gdyż skazanie uległo zatarciu co potwierdza zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego z dnia [...] lipca 2004 r. o niekaralności. Ponadto SKO, zdaniem skarżącego w żaden sposób nie ustosunkowało się do załączonej Opinii Ministerstwa Infrastruktury Departamentu Transportu Drogowego [...]z dnia [...] lipca 2005 r. dotyczącej zaświadczenia o ukończeniu przez niego kursu kwalifikacyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie.
Wydając zaskarżoną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. naruszyło w ocenie Sądu art. 107 § 3 k.p.a. Zgodnie z jego treścią uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Odmowa wpisania skarżącego do ewidencji instruktorów została uzasadniona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze faktem nie spełnienia przez niego dwóch warunków, o których mowa w art. 105 ust 2 pkt 4 i 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 2005.108.908).
Odnosząc się do zarzutu niespełnienia warunku z pkt 6 w/w ustawy tj. niekaralności za przestępstwo lub wykroczenie przeciwko bezpieczeństwo w ruchu drogowym, należy zauważyć, iż w ocenie Sądu warunek ten został spełniony.
W aktach administracyjnych k 12 znajduje się zapytanie o karalność z dnia [...] lipca 2004 r., z którego wynika, że skarżący nie figuruje w kartotece karnej Krajowego Rejestru Karnego, a więc spełnia warunek, o którym mowa w art. 105 ust. 2 pkt 6 prawa o ruchu drogowym. Dla Sądu niezrozumiała jest więc ta część uzasadnienia, w której SKO w R., pomijając wyżej omówiony dowód z dokumentu, wywodzi, że skarżący nie spełnia warunku z art. 105 ust. 2 pkt 6. Tak więc w tej części uzasadnienia organ naruszył art. 107 § 3 kpa, gdyż organ nie odniósł się do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.
Przechodząc do omówienia zarzutu niespełnienia przez skarżącego warunku określonego pkt 4 z art. 105 ust. 2 ustawy prawo o ruchu drogowym tj. nie ukończenia kursu kwalifikacyjnego, należy stwierdzić, że Sąd nie podzielił poglądu wyrażonego w tej kwestii przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R..
Zgodnie z art. 105 ust. 2 pkt 4 kandydat na instruktora winien ukończyć odpowiedni kurs kwalifikacyjny. Warunki i tryb szkolenia kandydatów na instruktorów oraz uzyskiwania uprawnień instruktorów określają przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 14 grudnia 2001 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. Nr 150, poz. 1681 z późn. zm.). W rozdziale 5 – przepisach przejściowych i końcowych rozporządzenie to wskazuje, że kandydat na instruktora winien ukończyć odpowiednie szkolenie, za które, zgodnie z § 32 ust. 1 i 3 powyższego rozporządzenia, uznaje się także szkolenia ukończone przed dniem wejścia w życie tegoż rozporządzenia tj. 1 stycznia 2002 r., określone w rozporządzeniach:
- 1) Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 18 maja 1998 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami,, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. Nr 72, poz. 462 ze zmianami),
- 2) Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 13 czerwca 2001 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. Nr 70 poz. 731 ze zmianami).
Skarżący ukończył kurs kwalifikacyjny – szkolenie pod rządami przepisów rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 10 marca 1992 r. w sprawie uzyskiwania uprawnień do kierowania pojazdami i uprawnień instruktorów, wykładowców, egzaminatorów oraz w sprawie szkolenia i egzaminowania (Dz. U. z 1996 r. Nr 134, poz. 626), gdyż posiada zaświadczenia o ukończeniu kursu dla kandydatów na wykładowców, instruktorów, osób ubiegających się o uprawnienie do kierowania pojazdami z dnia 4 lipca 1997 r. (k 11 akt administracyjnych) w tym czasie obowiązywało rozporządzenie z 1992 r.
Przepisy rozporządzenia z 1998 r. (wymienionego w § 32 rozporządzenia obowiązującego w dacie wydania decyzji) § 32 ust. 1 i 3 na równi z osobami, które ukończyły szkolenie pod rządami tegoż rozporządzenia traktowały osoby, które ukończyły szkolenie pod rządami rozporządzenia z 1992 r., a więc kurs ukończony przez skarżącego jest ważny. Tak więc należy uznać, że skarżący spełnia warunek, o którym mowa w art. 105 ust. 2 pkt 4 prawa o ruchu drogowym.
Rozpatrując ponownie sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. winno wziąć pod uwagę zarówno treść zaświadczenia o niekaralności skarżącego jak i treść § 32 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 14 grudnia 2001 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami instruktorów i egzaminatorów oraz § 32 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 18 maja 1998 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami instruktorów i egzaminatorów.
Mając powyższe na względzie na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c orzeczono jak w sentencji.
Na koniec warto podkreślić, że fakt wykreślenia skarżącego z ewidencji nie powoduje nieważności ukończonego przez niego kursu kwalifikacyjnego.