Uzasadnienie
Pismem z 27 listopada 2018 r. skarżący S. F. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata, działając za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję tego organu z [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej z naruszeniem obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej.
Sąd pismem z 21 stycznia 2019 r. (k. 23 akt) wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia stwierdzonych braków skargi, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym bądź sądami administracyjnymi oraz do nadesłania podpisanej skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Rzeczone wezwanie zostało skierowane, a następnie doręczone na adres kancelarii pełnomocnika w [...] (Republika Federalna Niemiec) w dniu 29 stycznia 2019 r. (nr korespondencji [...]) Przesyłkę zawierającą podpisaną skargę oraz dokument pełnomocnictwa pełnomocnik nadał natomiast w dniu 8 lutego 2019 r. (nr korespondencji [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Jak wskazał bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt I FSK 916/10 www.orzeczenia.nsa.gov.pl: "(...)zwalnia od obowiązku złożenia pełnomocnictwa sytuacja, gdy pełnomocnik przedtem złożył to pismo w danej sprawie sądowoadministracyjnej (...). Nie zwalnia od obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym ani fakt, iż pełnomocnictwo przedłożono w postępowaniu administracyjnym, ani złożenie tegoż dokumentu do innej sprawy sądowoadministracyjnej (...)".
Nadto w orzecznictwie przyjmuje się, że niedołączenie do skargi pełnomocnictwa należy uznać za brak formalny skargi, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, ONSA i WSA 2005, nr 5, poz. 91). W przypadku wystąpienia tego rodzaju braku zastosowanie znajduje art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. Takim rygorem w przypadku braków formalnych skargi jest rygor jej odrzucenia, a podstawą art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania i pouczenia, pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił stwierdzonych braków skargi w postaci pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego oraz nadesłania podpisanej skargi w wyznaczonym terminie. Przedmiotowa przesyłka, o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru, została prawidłowo doręczona na adres kancelarii pełnomocnika w dniu 29 stycznia 2019 r. (vide również https://emonitoring.poczta-polska.pl), a zatem termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął z dniem 5 lutego 2019 r. Przesyłkę zawierającą podpisaną skargę oraz dokument pełnomocnictwa pełnomocnik nadał natomiast w dniu 8 lutego 2019 r. (vide również https://emonitoring.poczta-polska.pl)
Mając powyższe na uwadze, działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.