Uzasadnienie
W.R. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 1325/12 oddalającego skargi kasacyjne od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 1892/11.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna.
Sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność rozpoznawanej skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1 - 5 p.p.s.a.) wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Według przepisu art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Dlatego rolą sądu administracyjnego rozpoznającego skargę w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi za niewykonanie orzeczenia sądu jest kontrola, czy po tego rodzaju wyroku organ administracji w przewidzianym terminie podjął nakazane mu akty lub dokonał nakazanych mu czynności, bowiem przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności, a więc zaniechanie podjęcia lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem. Stwierdzenie zaś, że wyrok nie został wykonany umożliwia nałożenie na organ grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Zaakcentować jednak należy, iż warunkiem skutecznego wniesienia tego rodzaju skargi jest – stosownie do cytowanego wyżej przepisu art. 154 § 1 p.p.s.a. – uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy.
Wezwanie takie nie może być skuteczne w dowolnym czasie. Zgodnie bowiem z art. 286 § 1 p.p.s.a., po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi (art. 286 § 2 p.p.s.a.).
Tym samym początek biegu terminu załatwienia przez właściwy organ sprawy po wydaniu wyroku sądu, rozpoczyna się dopiero od dnia doręczenia organowi akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego orzeczenia sądu. Oznacza to w konsekwencji, że określone w art. 154 § 1 p.p.s.a. pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy możliwe jest w sposób skuteczny dopiero po upływie terminu określonego w art. 286 § 2 p.p.s.a. oraz okresu przewidzianego dla organu na załatwienie sprawy.
Warunek ten w okolicznościach faktycznych tej sprawy nie został spełniony. Skarżący bowiem wezwanie do wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 1325/12 oddalającego skargi kasacyjne od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 1892/11 skierował do organu przedwcześnie zawierając je w piśmie z dnia [...] marca 2014 r. w sytuacji, kiedy termin określony w art. 286 § 2 p.p.s.a. rozpoczął swój bieg później - [...] kwietnia 2014 r., tj. w dniu otrzymania przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia odpisu wyroku oraz akt sprawy.
Wezwanie zatem przez skarżącego do wykonania wyroku w powołanej sprawie nastąpiło przedwcześnie, czego skutkiem jest bezskuteczność takiego wezwania. Wobec powyższego uznać należało, iż przesłanka dopuszczalności wniesienia skargi na niewykonanie wyroku w postaci uprzedniego pisemnego wezwania do wykonania wyroku nie została w niniejszej sprawie spełniona, co stanowi podstawę do uznania wniesionej skargi za niedopuszczalną "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. Skutkuje to odrzuceniem skargi na wskazanej podstawie w związku z art. 58 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (pkt I postanowienia). Jednocześnie zgodnie z przepisem art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Obligowało to Sąd do zwrotu skarżącemu całego uiszczonego wpisu od skargi (pkt II postanowienia).
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w postanowieniu.