Uzasadnienie
W dniu 9 lutego 2009 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga "E." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Komendanta Policji z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania.
Do wydania powyższego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym:
Komendant Rejonowy Policji decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 10.000 zł. na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.).
Od powyższej decyzji strona skarżąca złożyła odwołanie, w którym wniosła o zawieszenie postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. ze względu na toczące się postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 r. Komendant Policji odmówił zawieszenia postępowania. W rozstrzygnięciu tym organ zawarł pouczenie o ostatecznym charakterze postanowienia i prawie do wniesienia skargi w terminie 30 dni do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Komendanta Policji z dnia [...] listopada 2008 r. odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Komendanta Rejonowego Policji z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Zgodnie natomiast z art. 101 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako kpa) na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie. Pojęcie "sprawa zawieszenia postępowania", którą organ administracji publicznej załatwia w formie postanowienia, obejmuje następujące rozstrzygnięcia: a) postanowienie o zawieszeniu postępowania, b) postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, c) postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, d) postanowienie o odmowie podjęcia postępowania (tak M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2005, wyd. II.).
Tym samym od zaskarżonego postanowienia z dnia [...] listopada 2008 r. przysługiwał skarżącemu środek zaskarżenia w postaci zażalenia do organu wyższego stopnia. W niniejszym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 4 w związku z art. 6a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity Dz. U. z 2007r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) organem wyższego stopnia w stosunku do Komendanta Stołecznego Policji jest Komendant Główny Policji.
Należy więc stwierdzić, iż skarga "E." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Komendanta Policji z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania została złożona do Sądu przed wyczerpaniem środków zaskarżenia. W konsekwencji jako niedopuszczalna powinna ulec odrzuceniu.
Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a., odrzucił skargę.
Na marginesie należy zaznaczyć, że stosownie do treści art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W rezultacie błędne pouczenie Komendanta Policji zawarte w zaskarżonym postanowieniu może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do złożenia przez skarżącą zażalenia na ww. postanowienie do Komendanta Głównego Policji w oparciu o art. 58 § 1 i 2 k.p.a. Pozostaje to jednak bez wpływu na ocenę dopuszczalności niniejszej skargi do Sądu.