Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 896/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Skarżący, jak wynika z protokołu rozprawy, był na niej obecny a także na ogłoszeniu wyroku oraz został pouczony o możliwości i sposobie zaskarżenia powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący nie złożył wniosku o uzasadnienie, natomiast wniósł sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną, która została odrzucona jako niedopuszczalna postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2008 r.
W dniu 27 grudnia 2011 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kolejna skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, zakończonego wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2008 r. Poprzednia skarga R. J. została odrzucona postanowieniem Sądu z dnia 14 lipca 2009 r., sygn. akt VISA/Wa 1058/09 z powodu braku ustawowej podstawy wznowienia.
W obecnej skardze R. J. domagał się wznowienia postępowania z przyczyny wskazanej w art. 273 p.p.s.a. Podał, że według jego oceny Główny Inspektor Transportu Drogowego wprowadził w błąd Sąd jak i stronę skarżącą, albowiem wydał decyzję w sprawie na podstawie "przerobionego" przepisu art. 87 ustawy o transporcie drogowym. Owo "przerobienie" polegało na tym, że zapis w art. 87 określający jakie dokumenty kierowca pojazdu samochodowego powinien mieć przy sobie od słów "oraz zaświadczenie albo zaświadczenie, o którym mowa w art. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. weszło w życie zmianą ustawy z dnia 19 września 2007 r. (Dz. U. nr 192 poz. 1381), która w dacie kontroli nie istniała. Z tych względów, zdaniem skarżącego, decyzja została wydana z naruszeniem prawa.
Odnośnie pozostałego naruszenia dotyczącego nieprawidłowego działania urządzenia rejestrującego skarżący wyjaśnił, iż wykresówka była zapisywana dłużej, ponieważ zaczął się tygodniowy okres odpoczynku, a więc powinien być rejestrowany automatycznie zgodnie z ustawą.
O powyższej podstawie wznowienia R. J. powziął wiadomość w dniu 16 listopada 2011 r., gdy otrzymał upoważnienie do przeprowadzenia kontroli ze Starostwa Powiatu W. Z tych wszystkich względów skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i stwierdzenie nieważności decyzji Inspekcji Transportu Drogowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 273 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania na tej podstawie, że:
- 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym,
- 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.
Podstawą wznowienia wynikającą z art. 273 § 2 p.p.s.a. jest późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Można żądać wznowienia również w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 247 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie 3-miesięcznym od dnia w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą wznowienia jest pozbawienie możliwości działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona (...).
Rozpoznając skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd w pierwszej kolejności bada, czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu oraz czy rzeczywiście opiera się na ustawowej podstawie (art. 280 i 281 p.p.s.a.). W wypadku negatywnego wyniku tego badania Sąd odrzuca skargę, a w przypadku pozytywnego wyniku – przystępuje do rozpoznania sprawy.
Podane przez skarżącego przyczyny wznowienia postępowania nie wynikają ze wskazanego przez niego art. 273 p.p.s.a. W istocie R. J. powołuje się na naruszenie przez organ przy wydaniu decyzji przepisów prawa materialnego, skutkujących jej nieważnością. Jednakże wady tego rodzaju nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Brak zaś ustawowej podstawy wznowienia powoduje obowiązek odrzucenia wniosku o wznowienie postępowania, bez potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania terminu.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 281 p.p.s.a. skargę odrzucił.