Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. T. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.
Skarżąca J. T. w dniu [...] sierpnia 2012 r. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z przedmiotowej skargi.
Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych przez J. T. dokumentów wynika, iż skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, posiadając mieszkanie o powierzchni [...]. Źródłem dochodów skarżącej jest renta rodzinna w kwocie 1522 zł netto miesięcznie [...].
Skarżąca wskazała, iż ponoszone przez nią niezbędne miesięczne wydatki, tj. abonament telewizyjny – 44 zł [...], czynsz i woda – 547 zł [...], gaz – 50 zł [...], energia – 60 zł [...], telefon komórkowy – 15 zł, leki – 176 zł [...], bilet komunikacji miejskiej – 50 zł, rata pożyczki bankowej po zmarłym mężu - około 176 zł [...], wyżywienie – 400 zł, pozostałe – 142 zł, w znacznej części wyczerpują uzyskiwane dochody.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej cyt. jako p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
Zważając, iż źródłem utrzymania skarżącej jest pobierana przez nią renta rodzinna w wysokości 1522 zł netto miesięcznie, przy wykazanych niezbędnych miesięcznych wydatkach w kwocie około 1484 zł oraz ciążącym na skarżącej zobowiązaniu do spłaty raty pożyczki bankowej w kwocie 176 zł miesięcznie, w ocenie rozpoznającego wniosek skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie jej od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.