Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej ("Minister") utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Morskiego w S. ("Dyrektor"), którą odmówiono M. G. ("skarżący") odnowienia dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej.
Jako podstawę prawną skarżonej decyzji wskazano art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), dalej "k.p.a." w zw. z art. 71 ust. 5 oraz art. 68 pkt 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz.U. z 2018 r., poz. 181 ze zm.) w zw. z § 95 ust. 2 i ust. 4 w zw. z § 96 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia [...] kwietnia 2018 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji członków załóg statków morskich (Dz.U. poz. 802), dalej "rozporządzenie".
Skarżona decyzja, a tym samym utrzymana nią w mocy, zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Od listopada 2013 r. skarżący posiada dyplom kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej (dalej "Dyplom"), który w 2018 r. - na jego wniosek (dalej "Wniosek z 2018 r."), został odnowiony do 2023 r.
W lipcu 2019 r. skarżący ponownie zwrócił się do Dyrektora o odnowienie Dyplomu (dalej "Wniosek z 2019 r."), załączając do wniosku wyciąg pływania sporządzony na podstawie książeczki żeglarskiej nr [...] wraz z ważnym świadectwem zdrowia.
Dyrektor, zapoznawszy się z Wnioskiem z 2019 r. i załączonymi do niego dokumentami, stwierdził, że Dyplom skarżącego jest ważny do 2023 r. oraz że zarówno przedłożony wyciąg pływania, jak i świadectwo zdrowia, zostały już uprzednio przez skarżącego przedłożone, tj. przy Wniosku z 2018 r., na podstawie którego nastąpiła odnowienie Dyplomu do 2023 r. Wobec tego Dyrektor wezwał skarżącego do uzupełnienia Wniosku z 2019 r. poprzez udokumentowanie posiadania przez niego 12 miesięcy praktyki pływania na stanowisku oficerskim w dziale pokładowym, niezbędnej do odnowienia Dyplomu, nabytej w okresie ważności odnawianego Dyplomu.
W odpowiedzi skarżący zarzucił Dyrektorowi błędną wykładnię § 95 ust. 4 oraz § 96 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia polegająca na przyjęciu, że w przypadku wniosku o kolejne odnowienie Dyplomu, w oparciu o te same dokumenty, wymagane jest udokumentowanie nowej, 12 miesięcznej praktyki pływania, pomimo że przedstawiona praktyka została odbyta w ciągu ostatnich 5 lat poprzedzających bezpośrednio złożenie Wniosku z 2019 r.
Dyrektor, odmawiając zadość uczynienia żądaniu skarżącego, odwołał się do prawidła I/11 Międzynarodowej Konwencji o wymaganiach w zakresie szkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978 (Dz.U. z 1984 r., poz. 201 ze zm.), dalej "Konwencja STCW", a także do § 95 ust. 2 i ust. 4 oraz § 96 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, które - co do zasady, przewidują pięcioletni okres ważności odnawianego dyplomu, liczony odpowiednio - od daty wydania dyplomu, albo od daty utraty ważności dyplomu dotychczasowego oraz określają w szczególności wymóg udokumentowania odpowiedniej praktyki w wymiarze nie krótszym niż 12 miesięcy w ciągu ostatnich pięciu lat przypadających bezpośrednio przed złożeniem wniosku o odnowienie. Organ przyznał przy tym, że co prawda § 96 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia nie rozstrzyga o tym, w jakim terminie (tj. jak bardzo odległym od przyszłej daty utraty ważności obecnego dyplomu) odnowienie może być dokonane, jednak kierując się zasadą racjonalności prawodawcy uznał, że ów pięcioletni okres, o którym mowa w tym punkcie, odnosi się wprost do okresu ważności odnowionego dyplomu (a taki jeszcze nie upłynął), i to w tym właśnie okresie mają być udokumentowane wymagane prawem okresy i rodzaje praktyk.
W ocenie Dyrektora takie rozumienie potwierdza przywołana na wstępie umowa międzynarodowa, stanowiąca o "pięcioletnich okresach" wykazywania uprawnień. Trudno bowiem przypuszczać, że okres pięciu lat w treści § 96 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia został przez prawodawcę wybrany przypadkowo, tj. bez względu na okres ważności dokumentu.
Mając na uwadze przywołane normy Dyrektor wskazał, że skarżący - pomimo skutecznego wezwania w tym zakresie, nie udokumentował posiadania 12 miesięcy praktyki pływania na stanowisku oficerskim w dziale pokładowym, nabytej w okresie ważności odnawianego Dyplomu, zatem nie było podstaw do odnowienia Dyplomu zgodnie z Wnioskiem z 2019 r. Organ podał jednocześnie, że zgodnie z przedłożonymi dokumentami skarżący legitymuje się praktyką pływania, która została już uwzględniona przy odnawianiu Dyplomu w 2018 r. (tj. przy rozpoznawaniu Wniosku z 2018 r.), tj. praktyką na statkach C. w terminie od [...].07.2014 r. do [...].10.2014 r. oraz od [...].01.2015 r. do [...].05.2015 r., jako starszy oficer, a także na statkach S. w terminie od [...].07.2015 r. do [...].10.2015 r. oraz od [...].01.2016 r. do [...].04.2016 r., jako starszy oficer. Łącznie, udokumentowana praktyka pływania skarżącego wynosi 12 miesięcy i 12 dni, jednakże została ona nabyta w ciągu 5 lat przed dniem złożenia ostatniego wniosku, tj. Wniosku z 2018 r., a nie obecnie rozpoznawanego - Wniosku z 2019 r.
Skarżący, z zachowaniem trybu i terminu, odwołał się od odmowy, zarzucając naruszenie § 96 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia poprzez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że w przypadku złożenia wniosku o odnowienie Dyplomu w okresie krótszym nią 5 lat od daty wydania poprzedniego Dyplomu, konieczne było przedłożenie przez niego dokumentów potwierdzających nowe, nieuwzględnione dotychczas okresy pływania. Podniósł, że żaden przepis prawa nie przewiduje, że odnowieniu może podlegać jedynie dyplom, który utracił ważność, jak również, jak często można wnioskować o takie odnowienie. Te kwestie pozostawiono wszak uznaniu uprawnionych wnioskodawców, zależnemu od ich indywidualnej sytuacji.
Minister, utrzymując w mocy decyzję odmowną, przyznał rację skarżącemu, że normalną praktyką jest odnawianie dyplomów w czasie ich ważności, w zależności od indywidualnej sytuacji wnioskującego, wynikającej z długości kontraktów, jednakże zawsze odbywa się to pod koniec ważności dyplomy, a nie na początku ich ważności. Zgodnie bowiem z § 95 ust. 4 rozporządzenia (stanowiącym implementację Konwencji STCW do prawa polskiego), datę ważności odnawianego dyplomu ustala się na okres 5 lat od daty wydania tego dyplomu - w przypadku złożenia wniosku wcześniej niż w okresie 6 miesięcy przed datą upływu ważności dyplomu dotychczasowego. Generalnym założeniem tego przepisu jest ewentualne skrócenie okresu 5 lat potwierdzenia ciągłości kompetencji, w przypadku kiedy dyplom zostanie odnowiony przed końcem jego ważności. Co do zasady odnowieniu podlegają więc dyplomy, których ważność się kończy, lub które są już nieważne.
Te przypadki uregulowane są w § 95 ust. 4 rozporządzenia. W zależności od daty złożenia wniosku ustala się datę ważności dyplomu, przy czym należy mieć na uwadze zachowanie ciągłości kompetencji w okresach 5 letnich, wynikających z Konwencji STCW.
W ocenie Ministra, w obecnym stanie prawnym, nie jest możliwe ciągłe przedłużanie ważności dyplomów bez potwierdzania ciągłości kompetencji. Podniósł, że w krajowych przepisach (§ 95 i § 96 rozporządzenia) okresy pięcioletnie są zawarte w okresach ważności dyplomów. W związku z tym, kierując się zasadą racjonalności ustawodawcy i spójności porządku prawnego, należy przyjąć, że ów pięcioletni okres odnosi się wprost do okresu ważności odnowionego dyplomu (a taki w przypadku skarżącego nie upłynął), i to w tym właśnie okresie mają być udokumentowane, wymagane przepisami prawa, okresy praktyki morskiej. Organ wyjaśnił przy tym, że kształt przepisów oraz ich wykładnia celowościowa wynika z prawa międzynarodowego - wprost z prawidła I/11 Konwencji STCW, mówiącego o "pięcioletnich okresach" wykazywania ciągłości posiadanych kompetencji zawodowych przez marynarzy, określonych w sekcji A-I/11 Konwencji STCW.
W przedmiotowej sekcji Konwencja określa możliwości potwierdzania ciągłości kompetencji, gdzie odnosi się do potwierdzonej praktyki pływania, tyczącej funkcji zgodnych z posiadanym dyplomem, a także określa długość praktyki pływania w zależności od momentu złożenia wniosku.
Minister podniósł, że jeżeli skarżący nie odnowiłby Dyplomu w 2018 r. i chciałby go odnowić teraz, to zgodnie z wymogami § 95 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia odnowiony Dyplom byłby ważny również do 2023 r., bowiem ważność ta byłaby ustalona od końca ważności poprzedniego Dyplomu wydanego w 2013 r., który był ważny do września 2018 r. Organ wyjaśnił przy tym, że w obrocie prawnym nie mogą funkcjonować dwa dyplomy o różnych terminach ważności, wszak są to dokumenty potwierdzające kompetencje. W takiej sytuacji, odnowiony Dyplom powinien byłby zostać anulowany.
Reasumując Minister uznał, że Dyrektor rzetelnie zbadał sprawę i wydał merytorycznie słuszne rozstrzygnięcie, bowiem skarżący nie uzupełnił Wniosku z 2019 r. o dokumenty potwierdzające posiadanie 12 miesięcy praktyki pływania na stanowisku oficerskim w dziale pokładowym, nabytych w okresie ważności odnawianego Dyplomu, tj. od [...] czerwca 2018 r. Niespornym jest, że składając Wniosek z 2019 r. skarżący udokumentował tę samą praktykę pływania, którą wykazał przy rozpatrzonym Wniosku z 2018 r. Zgodnie zaś z § 96 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia warunkiem odnowienia dyplomu jest udokumentowanie praktyki pływania na statkach morskich na stanowisku oficerskim, do którego uprawnia posiadany dyplom, w wymiarze nie krótszym niż 12 miesięcy w ciągu ostatnich 5 lat przypadających bezpośrednio przed złożeniem wniosku o odnowienie dyplomu, a to w celu wykazania ciągłość uprawnień. Okres praktyki pływania, niezbędny do odnowienia dyplomu, odnosi się więc do posiadanego dyplomu, ponieważ to ten dyplom ma zostać odnowiony.
Skarżący, w złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze, zarzucił Ministrowi naruszenie art. 71 ust. 5 ustawy o bezpieczeństwie morskim w zw. z § 96 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, poprzez ich błędne zastosowanie, przejawiające się nieprzyjęciem, że udokumentował posiadanie praktyki pływania nabytej w ciągu ostatnich 5 lat, w wymiarze 12 miesięcy i 12 dni, na stanowisku starszego oficera, w konsekwencji czego spełnił warunek udokumentowanej praktyki pływania w wymiarze co najmniej 12 miesięcy w okresie 5 lat poprzedzających złożenie Wniosku z 2019 r. Za niedopuszczalną uznał przy tym inną wykładnię ww. przepisu rozporządzenia, jak tylko literalną, w szczególności rozszerzającej zakres sytuacji, w których możliwe jest ograniczenie prawa wykonywania zawodu na przypadki inne niż wskazane wprost w tym przepisie.
W ocenie skarżącego w sprawie nie wskazano pozytywnego przepisu prawa, który pozwalałby zasadnie odmówić mu wnioskowanego odnowienia Dyplom, a ten przywołany - uzależniający odnowienie od udokumentowania 12 miesięcznej praktyki w ostatnich 5 latach poprzedzających złożenie wniosku, został - jego zdaniem, wypełniony. Skarżący podniósł, że przepisy dotyczące długości okresu ważności dyplomu nie dają podstaw do przyjęcia, że w przypadku złożenia wniosku o odnowienie dyplomu w okresie krótszym niż 5 lat od daty wydania poprzedniego dyplomu, konieczne jest przedłożenie dokumentów potwierdzających nowe, nieuwzględnione dotychczas okresy pływania. Przepisy te regulują bowiem kwestie terminu ważności dokumentu potwierdzającego uprawnienia, a nie kwestie terminu do złożenia kolejnego wniosku o odnowienie dyplomu i warunków, jakie muszą być spełnione, by dyplom został odnowiony. W jego ocenie, na gruncie § 96 rozporządzenia oczywistym jest, że skoro od złożenia poprzedniego wniosku o odnowienie dyplomu upłynęło 5 lat, uprawniony musi przedłożyć nowe dokumenty, potwierdzające spełnienie warunku wymaganej praktyki na morzu (dokumenty wcześniej rozpatrywane nie potwierdzą dwunastomiesięcznej praktyki pływania w ostatnich 5 latach).
Jeśli jednak wniosek o odnowienie dyplomu został złożony w terminie krótszym niż 5 lat od daty ostatniego odnowienia, to możliwe i dopuszczalne jest nakładanie się okresów praktyki na morzu, uwzględnionych przy odnowieniu obu dyplomów. Żaden przepis, czy to prawa międzynarodowego, czy to prawa krajowego, nie zawiera wszak regulacji dotyczącej tego jak często uprawniony może składać wniosek o odnowienie dyplomu. Prawodawca pozostawił tę kwestię uznaniu uprawnionych.
Za nietrafne skarżący uznał zatem przyjęcie, że skorelowanie w przepisach długości okresu ważności dyplomu z długością 5-letniego okresu do wykazania wymaganej praktyki pływania przesądza, że przy ustalaniu prawa do odnowienia dyplomu należy uwzględnić wyłączenie nowe, nabyte w czasie ważności aktualnego dyplomu okresy pływania. Niewątpliwie nie są to te same okresy i nie są one równe, ponieważ okres ważności dyplomu może być inny niż 5 lat i zależy od wielu czynników. Dyplomy można odnawiać po utracie ich ważności, więc okres ostatnich 5 lat przed złożeniem wniosku o odnowienie może się rozminąć z okresem ważności dyplomu o np. kilka lat.
Nadto skarżący przywołał, że § 95 ust. 5 rozporządzenia przewiduje możliwość odnowienia dyplomu na podstawie praktyki pływania z innym, ważnym dyplomem, o tyle, o ile spełniony został warunek określony w § 96 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. To zdaniem skarżącego potwierdza, że najważniejsza jest ciągłość praktyki, a nie daty na dyplomach, i na tej podstawie odnawiane są uprawnienia. Przepis § 96 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia stawia wyłącznie warunek udokumentowania praktyki pływania na statkach morskich na stanowisku oficerskim, do którego uprawnia posiadany dyplom. Nie ma tutaj mowy o okresie ważności dyplomu.
Reasumując skarżący stwierdził, że skoro nie ma przepisu zabraniającego wcześniejsze odnowienie dyplomu, a udokumentował wymaganą praktykę w okresie 5 lat poprzedzających złożenie Wniosku z 2019 r., to nie było podstawy do odmowy, która narusza art. 71 ust. 5 ustawy o bezpieczeństwie morskim.
Minister w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Jednocześnie raz jeszcze podkreślił, że jeżeli skarżący nie odnowiłby Dyplomu w 2018 r. i chciałby go odnowić obecnie, to zgodnie z wymogami § 95 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia odnowiony Dyplom byłby ważny również do 2023 r., bowiem ważność ta byłaby ustalona od końca ważności poprzedniego Dyplomu wydanego w 2013 r., który był ważny do września 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skarga jest nieuzasadniona. Zaskarżona decyzja nie jest bowiem wadliwa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu.
Sprawa administracyjna, której dotyczy niniejsze postępowanie, odnosi się do kwestii odnowienia dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej ("Dyplom").
Organ dokonując oceny okoliczności faktycznych sprawy, zasadnie uczynił to przez pryzmat postanowień Konwencji STCW oraz przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 23 kwietnia 2018 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji członków załóg statków morskich ("rozporządzenie").
W myśl prawidła I/11 Konwencji STCW ("Odnawianie dyplomów") - każdy kapitan, oficer i radiooperator posiadający odpowiednio dyplom lub świadectwo wydane lub uznane zgodnie z jakimkolwiek rozdziałem Konwencji innym niż prawidło V/3 lub rozdział VI, pełniący służbę na morzu, lub zamierzający wrócić do pracy na morzu po okresie spędzonym na lądzie, aby nadal kwalifikował się do służby na statku morskim, jest zobowiązany, w odstępach czasu nieprzekraczających pięć lat:
- 1. spełniać normy zdrowotne określone w prawidle I/9;
- 2. wykazać ciągłość kompetencji zawodowych zgodnie z sekcją A-1/11 Kodeksu STCW.
Zgodnie zaś z § 96 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, warunkiem odnowienia dyplomu jest udokumentowanie praktyki pływania na statkach morskich na stanowisku oficerskim, do którego uprawnia posiadany dyplom, w wymiarze nie krótszym niż 12 miesięcy w ciągu ostatnich 5 lat przypadających bezpośrednio przed złożeniem wniosku o odnowienie dyplomu.
W niniejszej sprawie skarżący dokumentując praktykę pływania, przedłożył wyciąg pływania potwierdzający posiadanie łącznej praktyki pływania nabytej w latach 2014-2016, w wymiarze 12 miesięcy i 12 dni na stanowisku starszego oficera.
Problem w tym, że ta sama praktyka pływania została już uwzględniona przez Dyrektora Urzędu Morskiego w S. przy odnowieniu dyplomu skarżącego w 2018 r. (por. decyzja z dnia [...] czerwca 2018 r. przedłużająca ważność dyplomu skarżącego do dnia [...] września 2023 r.).
Chociaż zachowanie skarżącego odpowiada dyspozycji cytowanych wyżej przepisów - składając bowiem Wniosek z 2019 r. powołał on praktykę pływania z nominalnie wymaganego okresu i w wymaganym wymiarze - niemniej, zdaniem Sądu, ponowne odnowienie uprawnień na podstawie tej samej, co poprzednio praktyki pływania, niweczyłoby cel przepisów ustanawiających obowiązek w ww. zakresie.
Wymagane przepisami dokumentowanie ciągłości kompetencji stanowi bowiem element systemu bezpieczeństwa życia i mienia na morzu, czyli prawnie doniosłego celu Konwencji STCW. Stąd terminowość dyplomów i określona w czasie ważność praktyki pływania. Chodzi bowiem o uaktualnianie uprawnień zawodowych i doświadczenia (praktyki zawodowej).
Podejście skarżącego - oparte na wykładni literalnej omawianych przepisów - nie uwzględnia ani nie realizuje tak rozumianego celu przepisów. Odrywa kwestię odnowienia dyplomu od obowiązku wykazania, ze nadal kwalifikuje się do służby na statku morskim. Akceptacja wniosku skarżącego spowodowałaby bowiem kolejne przedłużenie ważności dyplomu z powołaniem się na tę samą - co przy poprzednim odnowieniu - praktykę pływania.
Dlatego Sąd nie może zaakceptować w sprawie stanowiska skarżącego opartego na wynikach wykładni językowej zastosowanych przez organ przepisów.
Sąd dostrzegł przy tym, że organy odmówiły skarżącemu odnowienia dyplomu na podstawie art. 71 ust. 5 ustawy o bezpieczeństwie morskim ("Dyrektor urzędu morskiego, w drodze decyzji, odmawia wydania dokumentów, o których mowa w ust. 1, jeżeli osoba ubiegająca się wydanie dokumentu nie spełnia warunków koniecznych do uzyskania danego dokumentu") zamiast umorzyć postępowanie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Jednakże w realiach niniejszej sprawy nie ma to żadnych negatywnych konsekwencji dla strony.
Zgodnie z treścią tego przepisu, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Użycie przez ustawodawcę w art. 105 § 1 k.p.a. sformułowania "wydaje" oznacza obligatoryjność zachowania się organu w przypadku bezprzedmiotowości postępowania, w postaci wydania decyzji o umorzeniu postępowania. Innymi słowy, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ nie można wydać decyzji co do istoty sprawy i należy ją zakończyć formalnym, a nie merytorycznym rozstrzygnięciem. Wyjaśnienia również wymaga, że bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza brak przedmiotu postępowania, którym zazwyczaj jest konkretna sprawa, w której organ administracji jest władny i zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2003 r., sygn. akt III SA 2225/01, dostępny na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Tak więc sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne. Bezprzedmiotowe może być zatem postępowanie zarówno w powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy (por. J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H.Beck, Warszawa 2016, 14 wydanie, s. 492-493).
Zdaniem Sądu postępowanie w niniejszej sprawie jest bezprzedmiotowe. Sprawa w oparciu o okoliczności faktyczne przywołane we Wniosku z 2019 r została już bowiem rozstrzygnięta decyzją organu z dnia [...] czerwca 2018 r. Celem odnowienia dyplomu nie jest bowiem odnowienie samo w sobie tylko - sprawdzenie czy wnioskodawca nadal kwalifikuje się do służby na statku morskim, w tym sprawdzenie aktualności posiadanej praktyki. A ta została pozytywnie przez organ zweryfikowana w 2018 r., w konsekwencji czego skarżącemu przedłużono ważność dyplomu do dnia [...] września 2023 r.
Nie ma zatem żadnego racjonalnego powodu żądanie odnowienia ważnych - w dacie Wniosku z 2019 r. jeszcze 4 lata - uprawnień (dyplomu). Sam skarżący wskazuje w ww. zakresie na motywację związaną z ponownym wykorzystaniem posiadanej praktyki. W skardze podnosi on bowiem, że gdyby złożył wniosek po [...] lipca 2019 r. wniosek ten zostałby odrzucony z powodu braku wymaganej praktyki w wymiarze nie krótszym niż 12 miesięcy w ciągu ostatnich 5 lat przypadających bezpośrednio przed złożeniem wniosku o odnowienie dyplomu zgodnie z § 96 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.
W ocenie Sądu żądania skarżącego nie zasługiwały na prawną ochronę, a jego wniosek w ww. zakresie był bezprzedmiotowy. Prawo z założenia jest racjonalne, a jego stosowanie nie może prowadzić do wniosków sprzecznych ze zdrowym rozsądkiem. Słusznie zauważył Minister, że normalną praktyką jest odnawianie dyplomów w czasie ich ważności, w zależności od indywidualnej sytuacji wnioskującego, wynikającej z długości kontraktów, jednakże zawsze odbywa się to pod koniec ważności dyplomy, a nie na początku ich ważności. Co do zasady odnowieniu podlegają więc dyplomy, których ważność się kończy, lub które są już nieważne.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), orzekł jak w sentencji.