Uzasadnienie
Skarżący – A. M. - wniósł skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.
W dniu 17 lutego 2015 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 22 czerwca 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 2465/14 zwolniono skarżącego od kosztów sądowych oraz przyznano adwokata z urzędu.
W piśmie z dnia 24 sierpnia 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała o wyznaczeniu adwokata M. S. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.
Wyrokiem z dnia 19 listopada 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 2465/14 oddalono przedmiotową skargę. Na rozprawie w dniu 19 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącego adwokat M. S. wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej i oświadczył, że koszty nie zostały opłacone w całości ani w części.
W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W dniu 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801). Jednakże w myśl § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Tym samym w niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).
W przedmiotowej sprawie ustanowiony z urzędu adwokat reprezentował skarżącego w postępowaniu pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Zgodnie natomiast z § 18 ust. 1 pkt 1) ppkt c) cyt. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł.
W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia ww. kwotę 240 zł należną za reprezentowanie skarżącego w postępowaniu przed Sądem I instancji należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 55,20 zł.
W związku z powyższym, w myśl art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji