Uzasadnienie
Skarżący – R. S. dnia 4 listopada 2008 r. (data stempla pocztowego) złożył, za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] września 2008 r. Nr [...], uchylającą uchwałę w sprawie odmowy wpisu na listę aplikantów radcowskich i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Ww. uchwałę skarżący otrzymał w dniu 6 października 2008 r. wraz z pouczeniem, że przysługuje od niej skarga do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) cytowana dalej jako p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy przy tym rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie, a jedynie skarga do sądu administracyjnego.
Powyższy przepis określa związek pomiędzy postępowaniem administracyjnym, obejmującym akty lub czynności, które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, a postępowaniem sądowoadministracyjnym, obejmującym kontrolę tych aktów i czynności. Wyraża on zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, co oznacza, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Tym samym postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać wszczęte, jeżeli nie zostały wyczerpane wszystkie prawem przewidziane środki przysługujące stronie w postępowaniu administracyjnym (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2005 r. sygn. akt I SAB/Wa 176/04 LEX nr 165023 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2006 r. sygn. akt I FSK 588/05 LEX nr 193106).
W ocenie Sądu w rozpoznawanym przypadku skarżącemu wbrew pouczeniu zawartemu w zaskarżonej uchwale nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W myśl art. 28 ust. 6 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (tekst jednolity Dz. U. Nr 123, poz. 1059, dalej r.p.) od uchwały Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych zainteresowanemu służy odwołanie do Ministra Sprawiedliwości, zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego. Ww. ust 6 art. 28 r.p. został dodany przez art. 2 pkt 2 lit b ustawy z dnia 29 marca 2007 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 540), która weszła w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. 9 maja 2007 r.
Wobec tego Sąd stwierdza, że skarżący nie skorzystał, przed wniesieniem niniejszej skargi do sądu administracyjnego z przysługującego mu środka zaskarżenia, jakim było odwołanie, co skutkuje niedopuszczalnością skargi i w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jej odrzuceniem.
Z tego względu Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.