Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 sierpnia 2015 r. K. I. (dalej: "skarżący"), reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 15.000 (piętnastu tysięcy) złotych za wykonywanie przejazdu po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.
W piśmie procesowym z dnia 6 maja 2016 r. pełnomocnik skarżącego poinformował Sąd o śmierci skarżącego, wnosząc w związku z tym o odroczenie rozprawy z uwagi na konieczność zapoznania się następców prawnych z przedmiotową sprawą.
Do pisma procesowego pełnomocnik załączył poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię odpisu skróconego aktu zgonu K.I., z którego wynika, że śmierć skarżącego nastąpiła w dniu 11 grudnia 2015 r.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 12 maja 2016 r. Przewodniczący składu orzekającego zobowiązał zarówno pełnomocnika skarżącego, jak i pełnomocnika organu do wskazania następców prawnych skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej także: p.p.s.a.), sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego.
W przypadku niniejszego postępowania sądowego Sąd uznał, że sprawa objęta przedmiotem sporu nie dotyczy praw i obowiązków ściśle osobistych, nieprzechodzących na następców prawnych.
W tej sytuacji, skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powziął informację o śmierci skarżącego, należy uznać, iż zachodzą podstawy do zawieszenia niniejszego postępowania sądowego do dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłej strony albo do dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku (vide: art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd - działając na podstawie przepisów art. 124 § 1 pkt 1 i art. 131 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.