Uzasadnienie
Pismem z 15 listopada 2019 r. D. C. (dalej "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z "(...)" października 2019 r. w przedmiocie uchylenia decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W podstawie prawnej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z "(...)" października 2019 r., znalazł się m.in. art. 92a ust. 1, 3 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 2200 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać, bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu.
O właściwości miejscowej sądów administracyjnych traktuje art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."). W myśl tego przepisu do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Niemniej jednak, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3 p.p.s.a.).
Na podstawie § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 15 maja 2012 r., zmieniającym rozporządzenie z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2012 r., poz. 604, dalej "Rozporządzenie") rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozporządzeniem z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r., nr 72, poz. 652 ze zm.) utworzył czternaście wojewódzkich sądów administracyjnych, wśród których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał jako właściwy dla obszaru województwa pomorskiego.
W niniejszej sprawie Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą pod firmą "(...)"pod adresem ul. "(...)""(...)""(...)". Miejscowość "(...)"znajduje się w powiecie "(...)". Oznacza to, że jest to obszar województwa pomorskiego. W związku z tym faktem oraz w oparciu o ww. przepisy Sąd ustalił, że właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględniając powyższe oraz na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia