Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] maja 2007 r. M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. zwróciła się do Zarządu Dróg Miejskich W. (dalej ZDM) o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego przy ul. O. w rej. D., w celu umieszczenia wolnostojącego, jednostronnego nośnika reklamowego typu backlight o wymiarach ekspozycji reklamowej [...] m x [...] m, o łącznej powierzchni reklamowej [...] m2 na okres od dnia [...] czerwca 2007 r. do dnia [...] listopada 2008 r. W toku postępowania administracyjnego do akt sprawy zostało złożone pełnomocnictwo z dnia [...] lipca 2004 r. udzielone radcy prawnemu G. F. przez A. SA z siedzibą w P. Decyzją z dnia [...] maja 2008 r. ZDM odmówił M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wydania ww. zezwolenia, motywując to względami bezpieczeństwa w ruchu pojazdów i pieszych. Decyzja ta została doręczona radcy prawnemu G. F., jako pełnomocnikowi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. Od powyższej decyzji M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. – reprezentowana przez ww. pełnomocnika złożyła odwołanie, zarzucając naruszenie: art. 6, art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a. oraz art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r., Nr 19, poz. 115, z późn. zm., cytowana dalej jako d.p.) i art. 39 ust. 3 d.p. Wskazując na powyższe naruszenie, spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej SKO) decyzją z dnia [...] września 2008 r. w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w całości w mocy decyzję organu I instancji. W decyzji tej jako stronę organ wskazał zamiast M. Sp. z o.o. z siedzibą w W., spółkę A. SA z siedzibą w P. Decyzję tą doręczono radcy prawnemu G. F..
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r. SKO z urzędu, na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. sprostowało oczywistą omyłkę pisarską ww. decyzji i zamiast "A. SA z siedzibą w P." wpisało "M. Sp. z o.o. z siedzibą w W.".
Na ww. decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła A. SA z siedzibą w P., reprezentowana przez radcę prawnego G. F. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie. Wniosek ten organ podtrzymał również w piśmie z dnia 14 stycznia 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
W myśl natomiast art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W niniejszej sprawie wniosek o wydanie ww. zezwolenia złożyła M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. ZDM wydając decyzję skierowało ją do radcy prawnego G. F., jako pełnomocnika M. Sp. z o.o. z siedzibą w W., mimo, że w aktach administracyjnych znajdowało się jedynie pełnomocnictwo udzielone temu radcy prawnemu, ale przez inny podmiot, tj, przez A. SA z siedzibą w P. Ww. radca prawny w imieniu M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożył odwołanie od decyzji ZDM.
SKO wydając zaskarżoną decyzję popełniło omyłkę pisarską w nazwie podmiotu odwołującego się i zamiast M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wpisało A. SA z siedzibą w P. Wobec tego postanowieniem SKO sprostowało rzeczoną omyłkę poprzez wpisanie "M. Sp. z o.o. z siedzibą w W." zamiast "A. SA z siedzibą w P.".
Skargę do Sądu wniosła A. SA z siedzibą w P. reprezentowana przez radcę prawnego G. F. SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o oddalenie skargi "A. SA z siedzibą w P. jako niezasadnej.
W tym stanie rzeczy Sąd stwierdza, że skarga spółki A. SA z siedzibą w P. jest niedopuszczalna, albowiem A. SA z siedzibą w P. nie posiada legitymacji do jej wniesienia, gdyż nie była stroną postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją. Podkreślenia wymaga fakt, iż obie spółki - zarówno A. SA z siedzibą w P., jak i adresat zaskarżonej decyzji M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. reprezentowane są przez tego samego radcę prawnego G. F. Sąd zauważa także, że w aktach sądowych niniejszej sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu G. F. do działania w imieniu A. SA, brak jest natomiast upoważnienia do działania w imieniu i na rzecz M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. W tym stanie rzeczy skargę należało odrzucić na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
W przedmiocie kosztów Sad orzekał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a.