Uzasadnienie
W przedmiotowej sprawie M. B. (dalej: "skarżąca", "strona") wniosła skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2021 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 92a ust. 2 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2019 r. poz. 2140, z późn. zm.).
Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019, poz. 2325 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a.") do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Wskazać również należy, że Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 15 maja 2012 r., zmieniające rozporządzenie z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2012 r., poz. 604, dalej "Rozporządzenie"), rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Wskazać należy, że Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozporządzeniem z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r., nr 72, poz. 652) utworzył czternaście wojewódzkich sądów administracyjnych, wśród których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał jako właściwy dla obszaru województwa małopolskiego.
Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, że skarżąca prowadzi działalność gospodarczą pod firmą "[...] sp. z o.o." z siedzibą w [...] na ul. [...][...]. Powszechnie wiadomo, że miasto [...] położone jest na terenie województwa małopolskiego.
W związku z tym faktem oraz w oparciu o ww. przepisy Sąd ustalił, że właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Dodatkowo Sąd zauważa, że organ w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo pouczył stronę o tym, że postanowienie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.