Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 lipca 2014 r. P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona stwierdziła, że została spełniona przesłanka z art. 61 § 3 p.p.s.a. w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, bowiem wykonanie zaskarżonej decyzji stanowiłoby realne zagrożenie dla istniejącej sytuacji ekonomicznej skarżącej, gdyż uiszczenie kwoty 12000 złotych tytułem kary za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, z uwagi na wysokość kapitału zakładowego spółki, w sposób oczywisty doprowadziłoby do całkowitej utraty płynności finansowej i całkowitego uniemożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącą (vide: postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2009 r., sygn. akt II FSK 980/09).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
Ciężar wykazania istnienia przesłanek zastosowania powołanego przepisu spoczywa na składającym wniosek. Powyższe wynika z samego przepisu i zostało potwierdzone obowiązującym orzecznictwem. Jak stwierdził NSA w postanowieniu z dnia 16 marca 2005 r., sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania decyzji (podobnie postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005 r. sygn. akt I OZ 190/05, nie publ.; oraz postanowienie NSA z dnia 18 lutego 2005 r. sygn. akt OZ 1506/04).
Podkreślić zatem trzeba, że wnioskodawca jest zobowiązany do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, publ. LEX nr 468877). Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (zob. B. Dauter, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168).
Sąd stwierdza, że skarżąca nie wskazała we wniosku żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd zauważa, że porównanie przez skarżącą wysokości kapitału zakładowego spółki (5000 zł.) z wysokością nałożonej kary pieniężnej (12000 zł.) nie stanowi uprawdopodobnienia wyrządzenia jej znacznej szkody. Wysokość kapitału zakładowego nie stanowi obrazuje sytuacji gospodarczej spółki. Strona nie wykazała nadto związku przyczynowo-skutkowego między wykonaniem zaskarżonej decyzji, a spowodowaniem powstania znacznej szkody, tj. nie wskazała, że w danych okolicznościach faktycznych sprawy, wykonanie decyzji doprowadzi do powstania ww. skutku. Skarżąca nie wyjaśniła na czym miałaby polegać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.
Sąd zauważa, iż zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania nie podlega uzupełnieniu w oparciu o przepis art. 49 §1 p.p.s.a. (por. postanowienie z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II OZ 189/07 – niepubl.), a zatem w gestii skarżącej było wskazanie wskazanych powyżej okoliczności.
Jednocześnie należy nadmienić, że skarżący ma prawo do wystąpienia z kolejnym wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na każdym etapie postępowania.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.