Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Minister Finansów utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia [...] kwietnia 2013 r. odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem nr [...] z [...] maja 2010 r. o pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku F. sp. z o.o. w W., skarżącej w niniejszej sprawie, o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.
[...] września 2009 r. do Ministra Finansów wpłynął wniosek skarżącej o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach w miejscowości P. gmina Ł. z tym, że ostatecznie ww. spółka zmodyfikowała wniosek wnosząc o wydanie koncesji na prowadzenie kasyna gry w trybie art. 32 ust. 1 w zw. z art. 35 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Organ wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni.
Postanowieniem z [...] maja 2010 r. nr [...] Minister Finansów na podstawie art. 169 § 1 i § 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r., Nr 8, poz.
- 60) i art. 35 powołanej ustawy pozostawił ww. wniosek bez rozpatrzenia.
[...] października 2012 r. do Ministra Finansów wpłynął wniosek skarżącej z [...] października 2012 r. (nadany [...] października 2012 r.) o "wznowienie postępowania w sprawie o wydanie zezwolenia na urządzanie gier na automatach w salonie gry w Ł., zgodnie z wnioskiem spółki z [...] września 2009 r. zakończonego postanowieniem Ministra Finansów z [...] maja 2012 r. nr [...]" ze wskazaniem jako przesłanki wznowienia wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11, C-217/11 (F. i inni) i art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej.
Postanowieniem z [...] kwietnia 2013 r. wydanym na podstawie art. 243 § 3 w związku z art. 240 § 1 pkt 11, art. 241 § 2 pkt 2, art. 219 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2012 r., poz. 749 w zw. z art. 129 ust. 2 i art. 8 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540) Minister Finansów odmówił wznowienia przedmiotowego postępowania, z uwagi na to, iż powołany wyrok nie ma wpływu na treść wydanego w sprawie postanowienia z [...] maja 2012 r. co oznacza, iż nie zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej.
W zażaleniu na to postanowienie skarżąca wniosła o jego zmianę i wznowienie postępowania uznając, iż ww. wyrok Trybunału Sprawiedliwości miał wpływ na treść ww. postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. Minister Finansów na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239, art. 243 § 3 w zw. z art. 219, art. 240 § 1 pkt 11 i art. 241 § 2 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z art. 8 ustawy o grach hazardowych utrzymał zaskarżone postanowienie (z [...] kwietnia 2013 r.) w mocy.
Organ podtrzymując wcześniejsze stanowisko co do braku podstawy wznowienia o której mowa w art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji wskazał, iż skoro ww. wyrok TS UE nie dotyczy ustawy o grach hazardowych regulujących udzielanie koncesji na prowadzenie kasyna gry i prowadzenie tej działalności, jak również przepisów Ordynacji podatkowej regulujących tryb postępowania w sprawach z zakresu gier hazardowych to nie można mówić o wpływie wyroku na treść ostatecznego postanowienia z [...] maja 2010 r.
W skardze na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 240 § 1 pkt 11 w zw. z art. 121 § 1 Ordynacji w zw. z art. 8 ustawy o grach hazardowych przez nieprawidłową odmowę wznowienia postępowania i wniósł o jego uchylenie i uchylenie postanowienia z dnia [...] kwietnia 2013 r. uzasadniając powyższy zarzut faktycznym wpływem, jaki na treść postanowienia z [...] maja 2012 r. miał art. 129 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, którego wprowadzenie było bezpośrednim powodem modyfikacji wniosku strony o udzielenie zezwolenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wnioskami i zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. ppsa – Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Badając skargę wg. powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie tyle, że z innych niż wskazane w skardze względów.
Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest postępowaniem nadzwyczajnym mającym na celu weryfikację prawidłowości ostatecznego rozstrzygnięcia wydanego w postępowaniu zwykłym i podlega odmiennej określonej w Ordynacji podatkowej regulacji.
Istota tego postępowania sprowadza się w pierwszym etapie do rozstrzygnięcia kwestii dopuszczalności uruchomienia tego nadzwyczajnego trybu tj. dopuszczalności wznowienia, o czym stanowi art. 243 § 1 Ordynacji. Dopuszczalność wznowienia sprowadza się do badania, czy żądanie wznowienia postępowania zostało zgłoszone przez stronę oraz czy powołuje podstawy wznowienia wskazane w Ordynacji. W razie dopuszczalności wznowienia organ wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania.
Wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania nie przesądza o wyniku tego postępowania, a więc, czy zaistniały przesłanki wznowienia oraz o rozstrzygnięciu sprawy co do istoty, a jedynie niejako otwiera drugi etap tego nadzwyczajnego postępowania, w którym organ ustala, czy rzeczywiście w sprawie zachodzi którakolwiek ze wskazanych w art. 240 § 1 Ordynacji podstaw wznowienia postępowania, a w razie pozytywnego wyniku tych czynności przeprowadza postępowanie wyjaśniające w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia istoty sprawy będącej przedmiotem ostatecznego rozstrzygnięcia.
Zatem stwierdzenie, czy przyczyna wznowienia wystąpiła, a więc czy zaistniały przesłanki wznowienia i jakie z tego wynikają skutki dla rozstrzygnięcia mogą być wyłącznie efektem postępowania przeprowadzonego po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania (vide wyrok NSA z 20 października 2010 r. sygn. I FSK 1716/09, wyrok WSA z 18 sierpnia 2011 r. sygn. I SA/Go 550/11, wyrok NSA z 20 sierpnia 2008 r. sygn. II FSK 737/07). Zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie z dnia [...] kwietnia 2013 r. zostały jednak podjęte z naruszeniem powyższych regulacji.
Organ odmówił bowiem wznowienia z uwagi na rzeczywisty brak podstawy wznowienia, z art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji, na którą skarżąca powołuje się we wniosku, a stwierdzenie, czy przyczyna wznowienia rzeczywiście wystąpiła tj. czy zachodzi przesłanka wznowienia określona w art. 240 § 1 Ordynacji jest możliwe wyłącznie po wydaniu postanowienia o wznowieniu.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż doszło do naruszenia przepisów Ordynacji regulujących instytucję wznowienia postępowania i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa orzekł, jak w pkt 1 sentencji, w pkt 2 po myśli art. 152 ppsa zaś o kosztach orzeczono uwzględniając art. 200 ppsa.