Uzasadnienie
Pismem z 1 sierpnia 2013 r. skarżąca, H. Sp. z o.o.
z siedzibą w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2013 r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 3 000 złotych za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.
W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż natychmiastowej jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenie skutki..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej jako p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (vide: postanowienie NSA z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10).
Rolą Sądu nie jest poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń wnioskodawcy, albowiem to na nim spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (vide: postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 116/12).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że zarówno skarżąca spółka, jak i reprezentujący ją pełnomocnik, pomimo ciążącego na nich obowiązku, nie wykazali zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, o wykonaniu tego obowiązku nie świadczy samo zgłoszenie wniosku oraz stwierdzenie, że natychmiastowe wykonanie decyzji spowoduje dla skarżącej trudne do odwrócenia skutki.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.