Uzasadnienie
W dniu 10 sierpnia 2013 r. skarżący – R. B., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę na decyzję tego organu z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na nieodwracalne szkody jakie może spowodować dla strony wprowadzenie jej do obiegu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej cytowanej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, okolicznością taką nie może być jedynie wskazanie przez skarżącego na nieodwracalne szkody, jakie może spowodować dla niego wprowadzenie zaskarżonej decyzji do obiegu prawnego, pozbawione rozwinięcia i wyjaśnienia, na czym szkoda taka miałaby polegać. Samo bowiem odniesienie się przez skarżącego do rozmiaru nałożonych na niego czterech kar pieniężnych z tytułu stwierdzonych naruszeń, w tym kary orzeczonej zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją Głównego Inspektora Transportu Drogowego, skutkujących, w jego ocenie, groźbą utraty zdolności finansowej, uznać należy za niewystarczające do oceny przesłanek określonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. W konsekwencji przyjąć należy, że tak zaprezentowana argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie stanowi jego uzasadnienia.
W tym miejscu wskazać należy, że Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672).
W związku z powyższym wskazać należy, że skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w gruncie rzeczy nie przywołał okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak jest więc podstaw do uwzględnienia jego wniosku.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.