Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 sierpnia 2013 r. U. Sp. j. (nazywana dalej "skarżącą", "Spółką") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia, że produkt nie jest wyrobem medycznym.
W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a.")
Uzasadniając wniosek skarżąca podała, że produkt - lampy bakteriobójcze - pozbawienie cechy wyrobu medycznego zostanie usunięty z bazy takich wyrobów, prowadzonej przez Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. W rezultacie utraty prawa do oznaczania swoich produktów mianem "produkt medyczny", skarżąca nie będzie miała prawa do stosowania przy ich sprzedaży preferencyjnej stawki podatku VAT.
W ślad za zwiększeniem podatku VAT nastąpi wzrost ceny lamp, co spowoduje zmniejszenie popytu na nie, a co za tym idzie obniżenie przychodu Spółki ze sprzedaży.
Roczny przychód netto skarżącej ze sprzedaży lamp stanowił w 2012 r. 43% przychodu netto ze sprzedaży produkcji własnej strony. Decyzja może skutkować upadłością strony, bądź jej eliminacją z rynku.
Nadto, skarżąca znajdzie się w gorszej sytuacji rynkowej względem pozostałych producentów z Polski i Państw UE. Nie będzie mogła wziąć udziału w postępowaniach o zamówieniach publicznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).
W myśl cyt. przepisu wyrządzenie znacznej szkody należy powiązać z brakiem uniemożliwi przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, natomiast przez trudne do odwrócenia skutków należy rozumieć takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest przytoczenie przez wnioskującego okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005).
Wskazanie przez skarżącą, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie eliminacją Spółki z rynku, czego pierwszym przejawem będzie wykluczenie jej jako oferenta z postępowań zamówień publicznych, uzasadnia żądanie zastosowania instytucji ochrony tymczasowej.
Słuszna jest także obawa strony, że bezpośrednim skutkiem odebrania wytwarzanemu przez nią produktowi cechy "produktu medycznego" będzie pogorszenie konkurencyjności Spółki względem towarów wytwarzanych przez innych producentów, posiadających podobne cechy i zastosowanie, którego materialnym wyrazem będzie spadek przychodów ze sprzedaży.
Uwzględniając wskazany charakter prawny instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz wykazanie przez skarżącą przesłanek uzasadniających wstrzymanie zaskarżonego aktu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że wniosek zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.